สัญชาตญาณบอกฉินเกอว่า ไม่ใช่แบบนี้ และความสัมพันธ์ระหว่างเขากับสวี่ซิงเฉินก็ไม่ควรเป็นแบบนี้
ตั้งแต่เล็กจนโตเขาคอยดูแลดวงดาว ดวงดาวแค่นั่งว่าง่าย ๆอยู่ตรงนั้นเป็นเพื่อนเขาก็พอแล้ว
หงุดหงิดแต่ก็หาต้นตอไม่เจอ
ฉินเกอกางเก้าอี้พับ เลือกตำแหน่งที่ดี แล้วอุ้มสวี่ซิงเฉินขึ้นมาวางไว้บนเก้าอี้
“หน้าที่ของนายคือรอฉันอยู่ตรงนี้ พอปิ้งเสร็จฉันจะเอามาให้นายถึงที่”
“เรื่องอื่นไม่ต้องให้นายกังวล ฉันจะจัดการทุกอย่างให้นายเอง”
รอยยิ้มบาง ๆ ที่ติดอยู่บนใบหน้าสวี่ซิงเฉินตั้งแต่ขึ้นเขามา ค่อย ๆ จางหายไป
เขาไม่แสดงท่าทีใด ๆ นั่งลงตรงนั้น
ข้าวของสำหรับปีนเขาเยอะเกินไป สวี่ซิงเฉินไม่มีประสบการณ์ ซื้อมาเยอะมาก กระเป๋าปีนเขาใบใหญ่ใบหนึ่งหลังจากใส่ของอื่น ๆ ก็เหลือที่ว่างไม่มาก
เดิมทีสวี่ซิงเฉินเสนอให้เตรียมกระเป๋าสองใบ เขาจะแบกด้วย แต่ถูกฉินเกอปฏิเสธอย่างไม่ลังเล
ฉินเกอเก็บไว้แค่ของที่สวี่ซิงเฉินชอบกิน
ฝีมือเขาดีทีเดียว บาร์บีคิวเองก็มีกลิ่นหอมของเตาถ่านแรงกล้า
ฉินเกอย่างจนหนังกรอบเนื้อนุ่ม ใส่กล่องโฟมมาวางตรงหน้าสวี่ซิงเฉิน “กินก่อนเลย ที่เหลือใกล้เสร็จแล้ว นานขนาดนี้ต้องหิวแน่ ๆ”
ปีนเขามาหกชั่วโมงเต็ม ระหว่างทางกินแค่ขนมปังนิดหน่อย ดื่มน้ำไปบ้าง ฉินเกอสงสารสวี่ซิงเฉินมาก