"อย่าแจ้งความ"
ซูจิ่นชูรีบส่ายหน้า ปฏิเสธน้ำใจของโจวจวิ้นฉี
ไม่มีหลักฐาน มีเพียงคำพูดของเธอกับโจวจวิ้นฉี ต่อให้แจ้งความก็ทำอะไรโม่เหม่ยอิงกับลู่ต้าเผิงไม่ได้
เรื่องคุกคามทางเพศในที่ทำงาน ถ้าไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด สุดท้ายคนที่ซวยก็จะเป็นแค่เธอ
พอร่างกายฟื้นแล้ว ซูจิ่นชูก็จะไป
หานจิ้งยังอยู่ที่คาราโอเกะ เธอต้องกลับไปหา ไม่อย่างนั้นอาจจะถูกโม่เหม่ยอิงวางแผนร้ายอีก
"คุณโจว วันนี้ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้ ค่ารักษาฉันจ่ายแล้ว คุณแอดวีแชทฉันมา ฉันจะโอนเงินให้ ถือเป็นค่าขอบคุณ"
"อ๊ะ ไม่ต้อง ผมไม่เอาตังค์คุณหรอก"
โจวจวิ้นฉีหน้าแดง รีบโบกมือปฏิเสธ
ซูจิ่นชูพูดว่า "คุณช่วยฉันไว้ นี่เป็นสิ่งที่คุณสมควรได้ จริง ๆ ฉันควรจะเลี้ยงข้าวเพื่อขอบคุณ แต่ไม่มีเวลาจริง ๆ ถ้าคุณไม่รับอะไรเลย ฉันจะเกรงใจ"
"ก็ได้ คุณสแกนผมนะ"
จู่ ๆ โจวจวิ้นฉีก็นึกอะไรขึ้นได้ รีบหยิบมือถือให้เธอสแกน
ซูจิ่นชูแอดเป็นเพื่อนเขาแล้วก็โอนให้ 888 หยวน ถือเป็นเลขมงคล
พอโอนเสร็จ เธอก็รีบไป
โจวจวิ้นฉีไม่รีบเปิดดูยอดโอน แต่กลับมองวีแชทของเธอด้วยสีหน้าเขินอาย
แต่พอเห็นว่าเธอจะกลับไปคาราโอเกะอีก กลัวเธอจะมีเรื่อง เลยรีบตามไป
แต่ยังไม่ทันตามซูจิ่นชูทัน มือถือเขาก็ดังขึ้น
"อ้อ ผมจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้"
พอรับสายแล้ว ก็มองไปทางเธออย่างไม่เต็มใจ แต่ก็ได้แต่เดินจากไปอีกทาง