ซูจิ่นชูเดินออกจากห้องทำงานผู้จัดการใหญ่ ถอนหายใจอย่างโล่งอก จากนั้นรีบหยิบโทรศัพท์ไปเข้าห้องน้ำเพื่อโทรออก
"ฮัลโหล ที่รัก..."
"คุณเป็นใคร?"
ซูจิ่นชูกำลังจะเรียกสามี แต่กลับได้ยินเสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังมาจากปลายสาย น้ำเสียงของเธอฟังดูไม่พอใจนัก
"แล้วคุณล่ะเป็นใคร? นี่โทรศัพท์ของคุณกู้หมิงเฉินนะ ทำไมคุณถึงได้รับสาย?"
ซูจิ่นชูนึกว่าตัวเองโทรผิด รีบดึงโทรศัพท์ออกจากหูเพื่อตรวจสอบดู เมื่อแน่ใจว่าไม่ได้กดผิด จึงถามกลับด้วยความสงสัย
หญิงสาวตอบว่า "ฉันเป็นแฟนของเจ้าของโทรศัพท์สิ แล้วคุณเป็นใคร? หน้าจอขึ้นว่า... เจ้าตัวน้อย? ทำไมถึงมีคนชื่อนี้นะ?"
"แฟนเหรอ? คุณล้อเล่นหรือเปล่า เป็นไปได้ยังไงที่คุณจะเป็นแฟนของเขา?"
ซูจิ่นชูตกใจกับประโยคแรกของอีกฝ่าย จนไม่ได้ยินที่เธอพูดต่อจากนั้นเลย
หญิงสาวพูดอย่างภาคภูมิใจว่า "ทำไมฉันถึงจะเป็นแฟนของเขาไม่ได้ล่ะ? ถ้าฉันไม่ใช่แฟนของเขา แล้วมือถือของเขาจะมาอยู่ในมือฉันได้ยังไงกัน?"
"รั่วรั่ว เธอเอาโทรศัพท์ของฉันไปอีกแล้วนะ"
กู้หมิงเฉินมองเห็นแต่ไกลว่าเธอกำลังใช้โทรศัพท์ของเขา จึงตวาดอย่างไม่พอใจ
เหอรั่วรั่วแลบลิ้นพลางตะโกนใส่กู้หมิงเฉินเสียงดังว่า "แฟนจ๋า คุณดุฉันอีกแล้วนะ"
ซูจิ่นชู: "..."
เสียงของผู้ชายในโทรศัพท์ เป็นของกู้หมิงเฉินอย่างไม่ต้องสงสัย
แล้วเด็กสาวที่ชื่อรั่วรั่วคนนี้เรียกเขาว่าแฟน เขากลับไม่แก้ไขอะไรเลย? นี่หมายความว่า... เธอคือแฟนของกู้หมิงเฉินจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?
"เสี่ยวชู เธออยู่ในนี้หรือเปล่า?"