หยวนป๋อเหวินให้รปภ.แจ้งตำรวจ ขังหลินซือหย่วนไว้ยี่สิบสี่ชั่วโมงก่อน
จากนั้นก็หาเส้นสายเข้าไปพบหลินซือหย่วน ถามเซ้าซี้จนรู้ว่าเขาติดพนันบอลเสียสองล้าน หาทางอุดรูรั่วนั่นไม่ได้เลย ได้ยินจากน้องสาวของซูจิ่นชูว่า ซูจิ่นชูให้เงินครอบครัวหนึ่งล้านเพื่อตัดขาดความสัมพันธ์
พอเกิดจิตชั่วร้ายขึ้นมา ก็เลยมาหาเรื่องซูจิ่นชูถึงบริษัท หวังจะรีดเงินจากซูจิ่นชูสักก้อน
"วันนี้แกนับว่าโชคดีที่เจอฉัน แต่ถ้าไปเจอคนคนนั้นล่ะก็ ไม่ใช่แค่ขังยี่สิบสี่ชั่วโมงหรอกนะ เชื่อไหมว่าเขาหักขาแกได้เลยล่ะ? ออกไปแล้วห้ามมาแว้งกัดซูจิ่นชูอีก ไม่อย่างนั้นแกก็ต้องนั่งวีลแชร์ไปชั่วชีวิต"
ก่อนออกจากสถานีตำรวจ หยวนป๋อเหวินขู่หลินซือหย่วนไว้ดุเดือด
แล้วขับรถไปที่สำนักงานใหญ่ ไปหาท่านประธานกู้
ถึงกู้หมิงเหมยจะกลับประเทศแล้ว แต่งานของกู้หมิงเฉินก็ยังไม่เสร็จ วันนี้จึงยังอยู่ที่สำนักงานใหญ่
ได้ยินว่าหยวนป๋อเหวินมาหา เขาขมวดคิ้วอย่างสงสัย แต่ก็ยังบอกว่า "ให้เขาขึ้นมา"
พอหยวนป๋อเหวินขึ้นมาแล้ว เห็นเขาก็ไม่ทัก ดึงเก้าอี้มานั่ง
"คุณมาพบผมในฐานะอะไร? ถ้าเป็นลูกน้อง ก็ควรจะยืนตามระเบียบ" กู้หมิงเฉินพูดเตือนด้วยสีหน้าเย็นชา ในจังหวะที่ยังก้มหน้าก้มตาทำงานไปด้วย
หยวนป๋อเหวินว่า "ผมมาพบคุณในฐานะแฟน ยังจะต้องยืนตามระเบียบอีกไหมครับ?"
กู้หมิงเฉิน "..."
ปิดเอกสารในมือ แล้วเงยหน้าขึ้นมองเขา
"พี่สาวผมไปหาคุณแล้วใช่ไหม?"
"ท่านประธานกู้ครับ คราวหน้าถ้ามีเรื่องแบบนี้อีก ขอรบกวนบอกผมก่อนหน่อยดีไหม อย่างน้อยก็อย่าให้ผมตกกระไดพลอยโจนขนาดนั้น มนุษย์คิดค้นโทรศัพท์มือถือขึ้นมาก็เพื่อให้ติดต่อกันได้ทุกที่ทุกเวลา ไม่ใช่ให้เอามาวางไว้เฉย ๆ นะครับ"