"ท่านประธานเจียง ใจร้ายจัง"
ในบ่อน้ำพุร้อน เจียงไห่เผิงกับสาวข้างกายกำลังหยอกล้อกันในน้ำ
กำลังเล่นกันสนุก ประตูก็ถูกถีบเปิด "ตึง" ทันใดนั้นคนกลุ่มใหญ่ก็กรูเข้ามาจากข้างนอก
"อ๊ะ"
สาวข้างกายตกใจกอดอก ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังเจียงไห่เผิง
เพื่อเอาใจเจียงไห่เผิง ตอนนี้นางเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์
เจียงไห่เผิงเองก็ไม่ใส่เสื้อผ้าชิ้นใด เอ่ยถามด้วยโทสะ: "พวกแกเป็นใคร?"
"อย่าสนว่าพวกเราเป็นใคร ออกมาเถอะ เชิญพวกคุณไปแช่ที่อื่น" ชายที่เป็นหัวหน้า จ้องมองพวกเขาด้วยแววตาชั่วร้าย กล่าวพลางหัวเราะ
"ท่านประธานเจียง เกิดอะไรขึ้นคะ ฉันยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลย รีบให้พวกเขาออกไปเถอะ"
สาวข้างกายทำท่าทีน้อยใจ พลางเขย่าแขนอ้วนท้วนของเจียงไห่เผิง
เจียงไห่เผิงก็มีสีหน้าบึ้งตึง ฝืนทำใจดีสู้เสือ แววตาดุร้ายกล่าวว่า: "พวกแกไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะแจ้งความแล้ว"
"ให้เวลาสามนาที ใส่ชุดชั้นในซะ จำไว้ อนุญาตให้ใส่แค่ชุดชั้นใน ถ้าใส่เกินมาแม้แต่ชิ้นเดียว อีกเดี๋ยวจะถลกออกให้ดู" ชายคนนั้นเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเย็นชา
พูดจบก็โบกมือ ให้พรรคพวกที่ตามเข้ามาหันหลังให้ ให้เวลาสามนาทีใส่เสื้อผ้า
เจียงไห่เผิงกับสาวข้างกายรีบขึ้นจากน้ำ ลนลานใส่เสื้อผ้า
แน่นอนว่าไม่ทำตามที่พวกเขาบอกให้ใส่แค่ชุดชั้นใน
ไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร คิดอยู่ว่าพอใส่เสื้อผ้าเสร็จ จะรีบโทรศัพท์แจ้งความทันที
แต่เจียงไห่เผิงใส่ช้า
สามนาทีผ่านไป เพิ่งจะรัดเข็มขัดกางเกงเสร็จ