"ผู้จัดการฝ่ายหยวนคะ เรื่องวันนี้ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยพวกเรา ไม่งั้นคงไม่ได้เซ็นสัญญากันเร็วขนาดนี้ เพื่อแสดงความขอบคุณจากใจจริง พวกเราเลี้ยงข้าวคุณนะคะ" หานจิ้งพูดกับหยวนป๋อเหวินด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
หยวนป๋อเหวินพยักหน้า "ได้ ให้โอกาสแกตอบแทนแล้วกัน"
"ผู้จัดการฝ่ายหยวนอยากกินอะไรคะ" หานจิ้งถามอย่างกระตือรือร้น
หยวนป๋อเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ยังไม่ทันคิดออก โทรศัพท์ของซูจิ่นชูก็ดังขึ้น
"เลิกงานเมื่อไหร่ ฉันไปรับนะ" กู้หมิงเฉินถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
ซูจิ่นชูเหลือบมองหานจิ้งกับหยวนป๋อเหวินแล้วตอบไปอย่างเขิน ๆ "วันนี้คงไม่กลับบ้านไปกินข้าว สัญญาก็เซ็นเสร็จแล้ว แต่ยังไงก็เป็นผู้จัดการฝ่ายหยวนที่ช่วยไว้ ฉันกับจิ้งจิ้งเลยอยากเลี้ยงข้าวผู้จัดการฝ่ายหยวน ยังไม่รู้เลยจะเลิกเมื่อไหร่"
"ฉันไปด้วย" กู้หมิงเฉินตอบทันใด
"หา นายก็มาด้วย ไหนว่านายไม่ได้เป็นคนของบริษัทเรา นายมาทำไมเหรอ" ซูจิ่นชูลังเลเล็กน้อย
กู้หมิงเฉินว่า "ลองถามหยวนป๋อเหวินดูสิ เขาต้องยินดี"
"อะแฮ่ม ก็ให้เขามาเถอะ ยังไงก็ไม่มีคนนอก มีคนเพิ่มก็สั่งกับข้าวได้มากขึ้น" หยวนป๋อเหวินได้ยินบทสนทนาของพวกเขา ก็กระแอมเบา ๆ แล้วกล่าว
หานจิ้งยังเสริมอีก "เสี่ยวชู ผู้จัดการฝ่ายหยวนพูดถูกนะ ยังไงก็ไม่มีคนนอก เรียกสามีเธอมาเลยดีกว่า"
"งั้นก็ตามนั้นนะ" ซูจิ่นชูพูดกับกู้หมิงเฉิน "นายมาด้วยแล้วกัน"
"ใช่แล้ว ตกลงจะไปกินที่ไหน ผู้จัดการฝ่ายหยวนคิดออกหรือยังคะ" หานจิ้งถาม
หยวนป๋อเหวินว่า "เมื่อคุณผู้ชายกู้จะมาด้วย เราไปกินเนื้อย่างกันเถอะ"
"ดีเลยคะ เนื้อย่างเยี่ยมไปเลย คุ้มราคา" หานจิ้งตาเป็นประกาย ยกมือสนับสนุนเต็มที่