"คุณนี่เองเหรอ?"
ในห้องน้ำ หญิงสาวเดินออกมาล้างมือ เมื่อเห็นซูจิ่นชูยืนอยู่ข้างอ่างล้างมือเช่นกัน ใบหน้าก็ขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจทันที
ผู้หญิงมักจะเป็นศัตรูกับผู้หญิงที่สวยกว่าตัวเองโดยธรรมชาติ ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นผู้หญิงที่ผู้ชายของตัวเองชอบอย่างชัดเจนอีก
"คุณรู้จักกับคุณเฉินมานานแค่ไหนแล้ว?" ซูจิ่นชูถามอย่างไม่ใส่ใจ
หญิงสาวตอบอย่างได้ใจว่า "เพิ่งรู้จักกัน แต่คุณเฉินชอบฉันมาก เพราะฉะนั้นคุณอิจฉาฉันก็เปล่าประโยชน์ ตอนนี้คนที่คุณเฉินชอบคือฉัน คุณกลายเป็นอดีตไปแล้ว ถึงก่อนหน้านี้เขาจะรู้สึกดีๆ กับคุณอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ก็ไม่มีเหลือแล้ว"
"ฉันไม่คิดอยากให้เขารู้สึกดีกับฉันเลยสักนิด คุณเชื่อไหม?" ซูจิ่นชูกล่าว
หญิงสาวส่งเสียงเยาะ "คุณก็แค่กินองุ่นไม่ได้แล้วบอกว่าองุ่นเปรี้ยว คุณเฉินไม่ชอบคุณ คุณก็เลยตั้งใจพูดแบบนี้เพื่อยั่วยุฉัน"
"ฉันพูดความจริงแต่คุณไม่เชื่อ ไม่เชื่อก็ตามแต่ ตอนแรกฉันเห็นแก่ที่เราต่างเป็นผู้หญิงด้วยกัน ยังคิดจะช่วยคุณ แต่ในเมื่อคุณไม่ต้องการ ก็ตามใจคุณเถิด เพราะในโลกนี้ คนที่อยากตาย ไม่มีใครห้ามได้" ซูจิ่นชูพูดพลางยักไหล่
หญิงสาวพอได้ยินคำว่า "ตาย" ก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที รีบถามว่า "คุณหมายความว่าอะไร? ที่คุณพูดนี่หมายความว่าอะไรกันแน่?"
"คุณก็ไม่ได้อยากรู้ แล้วถามไปทำไมตั้งมากมาย" ซูจิ่นชูแกล้งกล่าว
มนุษย์ย่อมมีความอยากรู้อยากเห็น โดยเฉพาะในเวลาที่ไม่รู้ ความอยากรู้อยากเห็นก็ยิ่งรุนแรง
ความอยากรู้อยากเห็นของหญิงสาวถูกซูจิ่นชูปลุกขึ้นจนเต็มที่แล้ว ยิ่งเธอไม่อยากพูด เธอก็ยิ่งอยากรู้
"คุณบอกฉันเถอะ เรื่องที่คุณพูดเมื่อกี้มันหมายความว่าอะไร? คุณวางใจเถอะ ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณเสียเปรียบ ต่อไปต่อหน้าคุณเฉิน ฉันจะต้องเอ่ยถึงคุณแน่นอน ให้เขาคิดถึงคุณ" หญิงสาวสัญญาจะให้ผลประโยชน์แก่ซูจิ่นชู