"ซูจิ่นชู"
ซูจิ่นชูเพิ่งลงจากรถเดินมาถึงประตู ก็ได้ยินคนเรียกชื่อของเธอ
เธอหันไปมอง ก็เห็นจ้าวซิ่วลี่เดินเข้ามา
"มีอะไรหรือ" ซูจิ่นชูขมวดคิ้วถาม
เมื่อก่อนยังใช้คำว่า "คุณ" นับถือ ตอนนี้ก็ไม่ใช้แล้ว
จ้าวซิ่วลี่เบ้ปากพูด "แต่งงานกับคนรวยนี่ไม่เหมือนเดิมจริง ๆ นิสัยก็พาลแรงขึ้น แม้แต่ความเคารพขั้นพื้นฐานก็ไม่มีแล้ว ฉันอุตส่าห์เลี้ยงเธอมาตั้งหลายปีเสียเปล่า"
ซูจิ่นชูหน้าตึง กล่าวอย่างเคร่งขรึม "หนึ่ง เธอไม่เคยเลี้ยงดูฉันเลย ตั้งแต่ฉันจำความได้ แม้แต่พ่อฉันก็ไม่เคยให้ค่าดูแลฉันสักบาท ยายเป็นคนเก็บขยะขาย ค่อย ๆ เลี้ยงฉันมาจนโต ดังนั้นเราไม่มีความเกี่ยวพันทางการอุปการะใด ๆ สอง เธอรับเงินหนึ่งล้านไปแล้ว และซื้อขาดความสัมพันธ์กับฉันไปแล้วไม่ใช่หรือ แล้วตอนนี้มาพูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไร สาม ฉันไม่ได้นิสัยเสียเพราะแต่งงานกับคนรวย ฉันเป็นแบบนี้มาตลอด ที่ก่อนหน้านี้อดทนก็เพื่อยาย ตอนนี้ไม่ต้องทนเพื่อยายแล้ว ก็ไม่จำเป็นต้องอดทนอีก"
"อะไรหนึ่งสองสามเนี่ย คุณหนูใหญ่นี่สมกับเป็นนักเรียนดีเด่นจริง ๆ ปากคอเราะร้ายนัก พูดเสียจนฉันไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี แต่อยู่เรื่องหนึ่งนะ ที่เธอบอกว่าเธอถูกยายเก็บขยะขายเลี้ยงดูมา ไม่เกี่ยวกับพวกเรา นั่นพูดไม่ถูก แม้ว่าพวกเราจะไม่เคยให้เงินเธอสักบาท แต่ถ้าไม่มีเธอ เงินเก็บขยะขายของยายก็ต้องเป็นของพวกเราใช้ ดังนั้นเธอก็ยังใช้เงินของพวกเราเติบใหญ่นั่นแหละ"