“เสี่ยวชู ทำไมเธอไม่บอกฉันแต่แรกนะ ว่าสามีเธอหล่อขนาดนี้”
หานจิ้งหาโอกาสคุยกับซูจิ่นชูได้ในที่สุด จับมือเธอแล้วบ่นอย่างไม่พอใจ
ซูจิ่นชูเขินอาย หน้าแดงแล้วถ่อมตัวว่า “ก็ไม่ได้……หล่อขนาดนั้นนะ! ก็หน้าตาธรรมดา ๆ น่ะ”
“หน้าขนาดนี้ ขนาดเอาไปเดินในวงการบันเทิงยังหล่อสะดุดตาเลย แล้วเธอบอกว่าธรรมดา? นี่เธอเข้าใจความหมายของคำว่าธรรมดาผิดไปหรือเปล่า?” หานจิ้งอุทาน
ซูจิ่นชูก้มหน้า เม้มปากยิ้มเบา ๆ
เธอรู้ดีว่ากู้หมิงเฉินหน้าตาดี แต่พอได้ยินคนอื่นชมเขาแบบนี้ ใจก็ยิ่งยินดี
“นี่เธอน่ะ แต่งงานแบบไม่คิดอะไร กลับได้ผู้ชายดี ๆ แบบนี้มา? และ……คงต้องรวยมากแน่ ๆ! ถึงฉันจะไม่รู้จักยี่ห้อเสื้อผ้าที่เขาใส่ แต่ดูก็รู้ว่าไม่ถูก นาฬิกาที่ข้อมือก็แพตเต็ก ฟิลิปป์ ใช่ไหม! สมบัติล้ำค่า คนที่ใส่นาฬิกายี่ห้อนี้ได้ อย่างน้อย ๆ ก็ต้องมีทรัพย์สินระดับครึ่งร้อยล้าน”
“ทางบ้านเขาก็คงจะดีนะ แต่ตัวเขาเอง……ตอนนี้ก็ยังไม่มีงานประจำเป็นชิ้นเป็นอัน”
ก็ยังไม่ใช่พนักงานประจำของกู้ซื่อกรุ๊ปนี่นา จะว่าไม่มีงานประจำก็ไม่ผิดใช่ไหม?
ซูจิ่นชูรู้สึกว่าคำอธิบายของตัวเองไม่มีอะไรผิด
“ที่แท้ก็คุณหนูคุณชายไฮโซ เธอนี่มันโชคดีจริง ๆ เลย แล้วผู้หญิงคนนั้น ทำไมถึงยอมทิ้งผู้ชายดี ๆ แบบนี้ ไปมีชู้กับหลินซือหย่วน? สมองเธอมีน้ำเข้าไปหรือไง?” หานจิ้งครุ่นคิดเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจ