"ได้ ฉันจะปล่อยคุณ"
เจียงไห่เผิงกำข้อมือซูจิ่นชูแน่น ก่อนถูกเธอตวาดก็ปล่อยมือทันที
แรงเฉื่อยทำให้ร่างซูจิ่นชูโน้มไปข้างหลัง เธอทรงตัวไม่อยู่ ตกลงไปในลำธาร
"ว้าย ช่วยด้วย"
ซูจิ่นชูดิ้นรนอยู่ในน้ำ ถึงน้ำจะไม่ลึก แต่กระแสน้ำเชี่ยวมาก
เจียงไห่เผิงยืนมองเธออย่างสะใจ "คุณหนูซู ครั้งก่อนคุณจงใจแกล้งฉัน ครั้งนี้ถือว่าฉันเอาคืนแล้วกัน"
"ไอ้สารเลว อากาศหนาวขนาดนี้ นายผลักเสี่ยวชูตกน้ำเนี่ยนะ"
หานจิ้งปะทะกับคนที่ขวางเธอ พลางตะโกนด่าอย่างเกรี้ยวกราด
เจียงไห่เผิงเหลือบมองเธอ พลางหัวเราะเย็น "พวกเธอน่าจะคิดไว้แล้วว่าทำให้ฉันโกรธจะเจออะไร นี่แค่การลงโทษเล็กน้อย เป็นผู้หญิงก็ต้องรู้จักที่ของตัว ปัญหาที่ใช้ร่างกายแก้ได้ กลับต้องเอาชีวิตเข้าแลก"
หญิงสาวที่ร้องขึ้นมาก่อนหน้านี้เดินเข้ามาซบอิงแอบข้างกายเขาอย่างออดอ้อน มองซูจิ่นชูในน้ำอย่างสมน้ำหน้า
แต่ถึงซูจิ่นชูจะตกใจมากตอนตกน้ำ พอตั้งสติได้ก็ว่ายน้ำลุกขึ้นยืน
โชคดีที่เป็นแค่ลำธาร น้ำตื้น ลุกขึ้นง่าย
ทว่าไม่คิดว่าเจียงไห่เผิงจะน่ารังเกียจถึงเพียงนี้ พอเห็นเธอจะขึ้นฝั่ง กลับให้คนเอาไม้กระทุ้งเธอ ขัดขวางไม่ให้เธอขึ้นมา
"คราวก่อนฉันโดนท่านปู่ของฉันดุเอาใหญ่ คิดว่าแค่ผลักเธอตกน้ำแล้วจะจบเหรอ เธอแช่อยู่ในนั้นดี ๆ เถอะ เมื่อไหร่ฉันพอใจ เธอถึงขึ้นมาได้"