“ทำโอทีอีกแล้วเหรอ? ยุ่งขนาดนั้นเลยหรือ?”
กู้หมิงเฉินได้รับโทรศัพท์จากซูจิ่นชูว่าต้องทำโอที ในที่สุดก็ระเบิดอารมณ์ ถามกลับด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่ง
ซูจิ่นชูปลอบเขา: “ขอโทษนะ ฉันสัญญากับคุณเลย สุดสัปดาห์นี้จะไม่ทำงาน คุณไปเดินเล่นเป็นเพื่อนฉันซื้อของวันเสาร์อาทิตย์ดีไหม? อยากไปไหน ฉันไปเป็นเพื่อนคุณทุกที่เลย”
กู้หมิงเฉิน: “……”
“วันเสาร์อาทิตย์เดิมทีก็ไม่ทำงานอยู่แล้ว”
แถมเขาก็ไม่ใช่ผู้หญิง แล้วก็ไม่ชอบเดินเล่นซื้อของอีกด้วย
“ฮ่าๆ ฉันกับจิ้งจิ้งเดิมทีปรึกษาไว้แล้ว กะว่าจะทำงานทั้งวันเสาร์วันอาทิตย์ แต่ตอนนี้ฉันตกลงคุณแล้ว ทำงานแค่วันเสาร์ วันอาทิตย์ไม่ทำงาน”
“หึ่งๆๆ”
ซูจิ่นชูได้ยินเสียงจากโทรศัพท์ ก็รู้ว่าเขาวางสายไปแล้ว
ได้แต่ถอนหายใจอย่างจนใจ ก่อนจะเก็บมือถือใส่กระเป๋า
กู้หยุนเหิงผ่านมาพอดี เห็นเหตุการณ์นี้เข้า จึงถามว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
“ไม่มีอะไร” ซูจิ่นชูรีบส่ายหน้า
กู้หยุนเหิงพูดว่า “สงสัยช่วงนี้ทำโอที คุณที่บ้านเลยมีความเห็น? ฉันได้ยินคนอื่นบอกว่า คุณแต่งงานแล้ว จริงๆ เลยนะ อายุยังน้อยจะรีบแต่งงานทำไม? แค่ทำโอทียังต้องถูกควบคุมอีก ถ้าไม่ไหวจริงๆ คุณก็หย่ากับเขาซะก็สิ้นเรื่อง อย่างคุณน่ะสวยขนาดนี้ ควรจะอยู่เป็นโสดอย่างสง่างามต่างหาก”
ซูจิ่นชู: “……”
“ท่านประธานกู้ ฉันไปทำงานก่อนนะ”
“น่าเสียดายจริงๆ” กู้หยุนเหิงมองแผ่นหลังของเธอพลางส่ายหัวอีกครั้ง
หน้าตาของซูจิ่นชูนั้นตรงสเปกเขาอย่างสมบูรณ์แบบ ตอนแรกเดิมทีก็อยากจะจีบเธอ แต่ใครจะรู้กล่าวกลับรู้โดยบังเอิญว่า เธอแต่งงานแล้ว?