"ทำไมที่นี่ถึงเปลี่ยวอย่างนี้"
จ้าวซื่อไข่กับซูจิ่นชูนั่งแท็กซี่มาถึงไซต์ก่อสร้าง พอถึงที่แล้ว เห็นรอบข้างรกร้างว่างเปล่า อดบ่นไม่ได้
ซูจิ่นชูถามว่า "โครงการนี้ทำอะไรหรือ"
จ้าวซื่อไข่อธิบายว่า "บริษัทเราลงทุนสร้างฐานถ่ายทำภาพยนตร์ที่นี่เมื่อสองปีก่อน แต่เพราะชาวบ้านที่ถูกเวนคืนไม่ยอมย้ายออก เรื่องนี้เลยค้างมาสองปี ปีนี้เพิ่งหาพาร์ตเนอร์ใหม่เพื่อเริ่มโครงการอีกครั้ง จริง ๆ แล้วนี่ไม่ใช่หน้าที่ของฝ่ายสองเราเลย ไม่รู้ว่าหัวหน้าเหวินรับเรื่องนี้มาทำไม"
"ถ้าอย่างนั้นเรามาที่นี่..."
"เราแวะมาดูเฉย ๆ อีกสักพักเธอตามฉันมา ฉันคุยกับผู้จัดการสักสองสามคำ เราก็กลับ" จ้าวซื่อไข่พูด
ซูจิ่นชูพยักหน้า
โครงการนี้เธอก็ไม่รู้เรื่องเหมือนกัน ได้แต่เดินตามหลังจ้าวซื่อไข่ไป
แต่หลังจากที่ทั้งสองคนเจอผู้จัดการแล้ว ผู้จัดการรู้ว่าพวกเขาเป็นคนของกู้ซื่อกรุ๊ป ก็เริ่มต่อว่าให้ฟังทันที
สารพัดเรื่องว่าเงินเดือนจ่ายไม่ตรงเวลา ชาวบ้านเดิมก็ก่อกวน
รวม ๆ แล้วสารพัดปัญหา เหมือนสาดน้ำขุ่น ๆ มาให้พวกเขาทั้งคู่
"ผู้จัดการหวัง ท่านบอกเราแบบนี้ก็ไม่มีประโยชน์ เราสองคนมาเพื่อสำรวจข้อมูลเฉย ๆ" จ้าวซื่อไข่ยิ้มแหยอธิบาย
ผู้จัดการหวังพูดว่า "ผมก็ไม่มีทางเลือก นอกจากบอกพวกคุณแล้วจะให้บอกใครล่ะ ขอรบกวนคุณสองคนกลับไปที่บริษัทแล้วช่วยถ่ายทอดคำพูดของผมให้ผู้บริหารระดับสูงทราบด้วย ไม่งั้นผมก็เข้าไม่ถึงผู้บริหารเหมือนกัน"