"ท่านปู่ เรียกผมกลับมาด่วน มีเรื่องสำคัญอะไรหรือครับ?"
กู้หมิงเฉินกลับมาถึงคฤหาสน์เก่า พอเข้าประตูมาก็เอ่ยถามท่านปู่ทันที
ท่านปู่กู้โบกมือเรียกให้เขาเข้ามานั่ง แล้วกล่าวว่า "นั่งลงก่อน มีเรื่องสำคัญมากต้องคุยกับเจ้า"
กู้หมิงเฉินจำต้องเดินเข้าไปนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้าม
ท่านปู่กู้มองเขา สีหน้าเคร่งเครียดเอ่ยว่า "เรื่องที่เสิ่นม่านจือกลับมา เจ้ารู้แล้วใช่หรือไม่?"
กู้หมิงเฉินหรี่ตาลงเล็กน้อย สีหน้าหนักใจ พยักหน้ารับ "ครับ ทราบแล้ว"
"เรื่องนี้ เจ้าคิดเห็นอย่างไร?" ท่านปู่กู้ถาม
กู้หมิงเฉินยิ้มขมขื่น "ผมจะคิดเห็นอย่างไรได้? การจะไปจะมาเป็นอิสรภาพของคนอื่น เกี่ยวอะไรกับผม?"
"เฮอะ ข้ารู้จักเจ้าเสิ่นเจี้ยนเช่อดี ว่าที่เรียกเสิ่นม่านจือกลับมาตอนนี้หมายความเช่นไร ตระกูลกู้ของเรายืนหยัดอยู่ในตำแหน่งตระกูลร่ำรวยที่สุดของเมืองเจียงเฉิงมาโดยตลอด ตระกูลเฉินต้องการเขย่าที่ทางของเราสักหน่อย เสิ่นเจี้ยนเช่อนั่นไม่มีความสามารถ ก็เลยเรียกลูกสาวกลับมา หวังใช้เล่ห์กลลวงล่อเจ้าให้หลงใหล เพื่อบีบตระกูลกู้ของเรา เพราะฉะนั้น อาเฉิน เจ้าต้องมีสติให้ดี อย่าให้ผู้หญิงมาทำให้หัวใจล่องลอย"
กู้หมิงเฉิน ": …"
"ท่านปู่ ท่านคิดมากเกินไปแล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่าผมจะหลงใหลเสิ่นม่านจือหรือไม่ นิสัยของเสิ่นม่านจือก็ไม่ใช้ไม้ตายแผนนางงามเพื่อบรรลุเป้าหมายอยู่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ผมเชื่อเธอ เธอก็ไม่สนใจตำแหน่งตระกูลร่ำรวยที่สุดของเมืองเจียงเฉิงนี้เหมือนกัน การกลับมาครั้งนี้ส่วนใหญ่คงเป็นเพราะแม่เลี้ยงของเธอก่อเรื่องขึ้นอีก กลัวว่าน้องชายซื่อซ่าคนนั้นจะรับมือไม่ไหว เขากลับมาเพื่อเรื่องครอบครัว ไม่เกี่ยวกับตระกูลกู้ของเราจริงๆ"