ชะตาแผ่นดินกับการเอาชีวิตรอดในแดนรกร้าง: เริ่มต้นด้วยปืนไรเฟิลซุ่มยิง

ตอนที่ 18 การ์ดแรงงาน

6 นาที· 1.4K คำ

มิยาโมโตะ อิจิโร่ด่าลั่น ก่อนเตะกองปลาที่เพิ่งจับได้เข้าไปทีหนึ่ง

ตอนนี้เขามีพละกำลังมากมายขนาดไหนกัน

เพียงเตะไปทีเดียว แหจับปลาพร้อมปลาทั้งหมดก็สั่นสะเทือน ปลากระเด้งลอยขึ้นไปหลายส่วน

จังหวะที่เขากำลังยืนตะลึง วงแสงสีม่วงอ่อนก็ร่วงลงมาเหนือแหจับปลาอย่างพอดิบพอดี บังเอิญเหลือเกินที่มันตกลงตรงด้านบนของวงแสงสีม่วงอ่อนนั้น

แสงสว่างกลืนแหจับปลาขนาดเดิมที่กว้างกว่าสิบเมตรพร้อมปลาทั้งหมดเข้าไปในพริบตา

「บ้าจริง! บ้าจริง!」

ภาพเหตุการณ์นี้พอดีถูกคนจากต้าซย่าที่เข้ามาเห็นเข้าเต็มตา

【ฮ่า ๆ ๆ — เทพหยางก็ยังเป็นเทพหยาง! อะไรที่ต้องอาศัยดวง เทพหยางก็เหนือชั้นเกินใครทั้งนั้น!】

【โห ซื้อหนึ่งแถมปลา! ขโมยการ์ดใบเดียว แถมปลาเป็นแห แถมแหจับปลาอีกด้วยเหรอ? จำได้ว่าแหของมิยาโมโตะ อิจิโร่ทำจากหนังงูและเอ็นจระเข้ระดับหายากขั้นหนึ่งนี่นา แบบนี้ก็ยกให้เทพหยางฟรี ๆ เลยเหรอ?】

【พวกนายไม่สงสัยการ์ดในมือมิยาโมโตะ อิจิโร่กันบ้างเหรอ?】

【ไม่สงสัยหรอก ฉันสงสัยว่าพอเทพหยางได้ปลาเป็นแหจากมิยาโมโตะ อิจิโร่เป็นครั้งที่สองแล้ว จะกระตุ้นการคืนของได้ไหม! เมื่อกี้ประเทศซากุระได้เนื้อปลาไปไม่น้อยกว่า 2,500,000 กิโลกรัมเลยนะ?】

......

ณ พิภพเถื่อนร้าง หยางหลิ่วเห็นการ์ดทักษะขโมยที่เดิมเปล่งแสงสีม่วงขึ้นมา จากนั้นก็เห็นแสงอีกสายปรากฏขึ้นในมือ

แต่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว เขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างกดทับลงมาบนที่พักพิงของตัวเอง ไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดราวกับกำลังจะหัก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป