ขวานฟาดกระแทกเข้ากับขาหน้าของหมูป่า
แรงพุ่งของหมูป่าสลายไปในพริบตา ด้วยแรงเฉื่อย มันจึงพุ่งชนพื้นด้านหลังจนหน้าดินพลิกขึ้นมาเป็นแถบใหญ่
หยางหลิ่วหมุนตัว ไม่รอให้อีกฝ่ายตั้งตัวได้ ก็เหวี่ยงขวานฟาดใส่ขาอีกข้างของหมูป่าอีกครั้ง
แรงฟาดอันหนักหน่วง
ทำให้หมูป่าส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด
หมูป่าพยายามลุกขึ้น แต่ขาหน้าทั้งสองข้างที่อ่อนปวกเปียกทำให้มันยืนไม่ไหว
หยางหลิ่วยืนอยู่ตรงหน้าหมูป่า มองดวงตาดุร้ายของมันแล้วหัวเราะเย็นชา
เขาเหวี่ยงขวานฟันเข้าที่คอของหมูป่าโดยตรง
เลือดหมูพุ่งกระฉูด เปรอะเปื้อนร่างหยางหลิ่ว
กลิ่นคาวเลือดฉุนจัดทำให้หยางหลิ่วอดขย้อนออกมาไม่ได้
“ให้ตายสิ ถ้าพรุ่งนี้ไม่ซักเสื้อตัวนี้ คงใส่ไม่ได้แล้ว!”
หยางหลิ่วเสียดายเสื้อผ้าของตัวเองมาก ถึงอย่างไรเขาก็มีเสื้ออยู่แค่ตัวเดียว ถ้าใส่ไม่ได้ขึ้นมา เขาคงได้กลายเป็นคนป่าอย่างแท้จริง
เขาดึงขวานออกมา เพื่อจัดการหมูป่าให้เร็วขึ้น จึงเหวี่ยงขวานฟาดลงบนหน้าผากของมันอีกครั้ง
หลังจากฟาดไปหลายครั้ง
ในที่สุดหมูป่าก็ส่งเสียงร้องคร่ำครวญ ก่อนจะสิ้นใจแน่นิ่งไป
【ประกาศจากพิภพเถื่อนร้าง】
【ผู้บุกเบิกแห่งต้าซย่า หยางหลิ่ว สังหารหมูป่าหลังเหล็กชั้นยอดระดับหนึ่ง 1 ตัว และสังหารจามรีแผงคอยาว 1 ตัว】
【กระตุ้นการคืนผลตอบแทนหมื่นเท่า คืนหมูป่าหลังเหล็กชั้นยอดระดับหนึ่งให้ต้าซย่า 10,000 ตัว และจามรีแผงคอยาว 5,000 ตัว!】
เมื่อได้ยินประกาศจากพิภพเถื่อนร้าง หยางหลิ่วก็ถอนหายใจออกมา