วันรุ่งขึ้น ตั้งแต่เช้าตรู่
แม้บนเกาะขั้วโลกเหนือจะไม่มีค่ำคืน มีแต่กลางวันตลอดเวลา แต่ตลอด 29 วันที่ผ่านมา... ไม่สิ ต้องบอกว่า 30 วันแล้ว เพราะวันนี้เป็นวันที่ 30
ทั้งหกคนแทบจะพักผ่อนตอนกลางคืน แล้วออกหาอาหารในตอนกลางวัน โดยมีหยางหลิ่ว สุนัขนำทาง เป็นคนนำ
สุนัขนำทางหยางหลิ่วเหลือเชื่อจริง ๆ ทุกครั้งเขาหาของดี ๆ ได้มากมาย แถมยังเป็นเสบียงที่พวกเขาขาดแคลนพอดี เมื่อรวมกับการแลกเปลี่ยนแล้ว ตอนนี้ทุกคนมีเสบียงเหลือเฟือ
ตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา พวกเขาแลกเปลี่ยนจนได้เสบียงมามากกว่า 20,000 ตัน ส่วนเสบียงที่ได้รับคืนจากการกระตุ้นความสามารถนั้นมีมากกว่า 200 ล้านตัน
ใครจะไปคิดว่าเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ต้าซย่าที่ยังต้องกินโจ๊กแมลงสาบทุกวัน ตอนนี้จะไม่ต้องกังวลเรื่องเสบียงอีกแล้ว
โจ๊กแมลงสาบนั่นไม่ใช่อาหารที่คนจะกินได้จริง ๆ แต่ก็ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้มันเพาะเลี้ยงง่าย ทนทาน ขยายพันธุ์เร็ว ให้ผลผลิตสูง ที่สำคัญที่สุดคือเอามาทำเป็นโจ๊กได้ โดยไม่ต้องใช้เสบียงอย่างอื่น
เพราะแมลงสาบกินแค่ซากศพ ไม่ว่าจะเป็นซากที่เน่าเปื่อยหรือเชื้อราที่เพาะไว้ ใช้เวลาเพียงไม่กี่เดือนก็เลี้ยงได้หลายรุ่น
นี่จึงทำให้หลังจากเสบียงหายไป ผู้คนจำนวนมากบนดาวสีน้ำเงินพากันโคลนแมลงสาบขึ้นมา ใช้โจ๊กแมลงสาบประทังชีวิต ขณะเดียวกัน ตอนนั้นข้าวปลาอาหารของต้าซย่าก็มีมากพอให้กินได้นานถึงสองปี