แอ่งหุบธาร
ภายในรูปสลักเทพธิดาเอลฟ์ เงาร่างสตรีงามสง่าค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น
บัดนี้นางไม่เหมือนตอนที่หยางหลิ่วเพิ่งได้รับรูปสลักมาอีกแล้ว ในตอนนั้นนางถึงขั้นไม่อาจฟื้นคืนสติรู้ตัวได้ด้วยซ้ำ แต่หลังจากผู้เฒ่าผู้แก่ในดาวสีน้ำเงินและต้าซย่ากราบไหว้บูชา ตอนนี้นางก็ฟื้นคืนสติได้ในระดับหนึ่งแล้ว
นางสัมผัสความคิดของชาวต้าซย่าได้
ย่อมรับรู้ความคิดของหยางหลิ่วและพวกหลิงอวิ้นทั้งหกคนได้เช่นกัน
ผู้บุกเบิกของประเทศประภาคารกำลังกราบไหว้แมวดำตัวหนึ่ง หากนางจำไม่ผิด แมวตัวนั้นเป็นเทพบริวารของเทพโบราณจันทราโลหิตสินะ!
ดูเหมือนจะเป็นเทพบริวารระดับสามด้วย เป็นเทพเกิดใหม่ที่เพิ่งก้าวถึงระดับเทพเจ้าอย่างเฉียดฉิว
หากเทียบกับนางที่อยู่ระหว่างเทพระดับหนึ่งกับเทพโบราณแล้ว ยังห่างกันราวฟ้ากับเหว
น่าเสียดาย!
นางทอดถอนใจอยู่ในใจ
ศึกเทพเจ้าในครั้งนั้นรุนแรงเกินไป แดนเทพทั้งผืนถูกโจมตีจนพังทลายและแตกสลาย บัดนี้จึงต้องดูดซับแก่นดาวจากดาวดวงอื่นเพื่อฟื้นฟูต้นกำเนิดของแดนเทพ
นางไม่คิดเลยว่าต้นกำเนิดของดาวสีน้ำเงินในครั้งนี้จะน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ เพียงดวงเดียวก็ทำให้พิภพเถื่อนร้างเริ่มฟื้นฟูขึ้นมาแล้ว
เทพเจ้าที่หลับใหลอย่างพวกนางก็เริ่มฟื้นคืนชีพเช่นกัน!
เทพเจ้าหลายองค์ในหมู่พวกนางกลายเป็นเทพที่ประเทศต่าง ๆ บนดาวสีน้ำเงินบูชา ด้วยการประทานพรแก่เผ่าพันธุ์ผู้ศรัทธา
เพียงแต่ไม่มีใครกล้าก้าวออกมาเป็นคนแรก นึกไม่ถึงว่าเทพแห่งแสงแก้วซึ่งเพิ่งถือกำเนิดจะเป็นคนแรกที่เข้าสู่ดาวสีน้ำเงิน ทว่าเพิ่งเข้ามาได้ไม่นานก็ถูกจิตสำนึกของเทียนหยางที่ค่อย ๆ ฟื้นคืนขัดขวางเส้นทางนี้ไว้