ชะตาแผ่นดินกับการเอาชีวิตรอดในแดนรกร้าง: เริ่มต้นด้วยปืนไรเฟิลซุ่มยิง

ตอนที่ 54 ช่วงเวลาล่าสังหาร—ฝนกระหน่ำ

7 นาที· 1.6K คำ

หลังจากเพิ่มวัสดุที่ต้องใช้ทำอิฐแดงลงในรายการเป้าหมายแล้ว

หยางหลิ่วก็เริ่มทำอาหาร

กินเสร็จแล้ว

ยามค่ำคืน

หลังจากส่งคนเถื่อนทั้งแปดกลับไป หยางหลิ่วก็มาถึงใต้รูปสลักเทพธิดาเอลฟ์

หยดน้ำนั้นใกล้จะร่วงลงมาเต็มที

แต่กลับไม่ยอมตกลงมาสักที

เขายังอยากรู้ว่าน้ำค้างวิญญาณมีสรรพคุณอย่างไร ทว่ามันก็ยังผลิตออกมาไม่สำเร็จ

สุดท้ายจึงได้แต่ล้มเลิกอย่างจนใจ

ตอนนี้ไม่มีสัตว์ป่ามาที่ลานบ้านแล้ว คะแนนก็สูงเกินไป ช่วงนี้เขาจึงยังไม่คิดจะขยับตัว

ฝึกยุทธ์อยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ล้มตัวลงบนหลังคาเพื่อชมจันทร์

ดวงจันทร์คู่ช่างงดงามเย้ายวน ทว่าแฝงกลิ่นอายชั่วร้ายอยู่เล็กน้อย

หยางหลิ่วเปิดกระดานจัดอันดับคะแนนล่าสังหาร

ภาพรวมยังเหมือนเดิม นอกจากคนไม่กี่คนที่อยู่หัวตารางแล้ว คนที่เหลือส่วนใหญ่มีคะแนนเพียงไม่กี่สิบหรือเกินร้อยนิดหน่อย

แม้แต่ถังฮ่าวกับเจียงหนานก็มีคะแนนแค่เจ็ดสิบกว่า

เอาตัวเองไปเทียบกับคนอื่นก็มีแต่จะเจ็บใจ

บางคนมีคะแนนห้าหลักแล้ว ขณะที่บางคนมีแค่เจ็ดสิบกว่า

ในพิภพเถื่อนร้างไม่มีคำว่าความยุติธรรม ผู้แข็งแกร่งก็คือผู้แข็งแกร่ง ผู้อ่อนแอก็คือผู้อ่อนแอ ไม่มีตาชั่งแห่งความแข็งแกร่งที่จะทำให้ทั้งสองฝ่ายเท่าเทียมกัน

บางประเทศพึ่งพาผู้บุกเบิกเพียงคนเดียว ก็ทำให้คนทั้งประเทศมีกินมีใช้ได้ อย่างไอเคอสันแห่งเกาะเขียว แม้แต่ขั้นหนึ่งก็ยังไม่ถึง แต่ถึงอย่างนั้น คนคนเดียวก็ยังเลี้ยงดูคนทั้งประเทศได้

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้บุกเบิกของประเทศนี้ในพิภพเถื่อนร้าง เมื่อรวมกับผู้บุกเบิกรุ่นใหม่ชุดที่สามแล้ว ยังมีทั้งหมด 14 คน

ประเทศนี้จึงกลายเป็นประเทศผู้ส่งออกอาหารรายใหญ่ของดาวสีน้ำเงิน

ก้าวขึ้นเป็นบุคคลระดับยักษ์ใหญ่ของพันธมิตรแดนเหนือในชั่วพริบตา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป