【กำลังวิเคราะห์......】
【ติ๊ง—ตรวจพบสายแร่หินปูน ห่างจากตำแหน่งทางตะวันตกเฉียงใต้ของผู้ใช้ประมาณ 3 กิโลเมตร ภายในมีหินปูนและดินเหนียวอุดมสมบูรณ์ สามารถนำไปเผาทำปูนซีเมนต์ได้!】
【ตำแหน่ง: เชิงเนินเขาริมฝั่งใต้ของแอ่งหุบธาร】
“ทางตะวันตกเฉียงใต้ 3 กิโลเมตร มีหินปูนด้วยเหรอ?!” หยางหลิ่วเห็นข้อความแล้วหันไปตะโกนเข้าไปในลานบ้าน “เสวี่ยกู่! เสวี่ยเสีย! เสวี่ยซวง! มากับฉัน ไปขุดหินกัน!”
คำพูดของหยางหลิ่วทำให้ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต้าซย่าตะลึงงัน
【บ้าเอ๊ย! ฉันก็ว่าแล้วว่าเทพหยางต้องมีของอยู่บ้าง! ตอนนี้ไม่คิดจะปิดบังแล้วสินะ ถึงกับหาตำแหน่งทรัพยากรได้ตรง ๆ เลยเหรอ?】
【ให้ตายสิ นิยายที่ฉันอ่านก่อนหน้านี้บอกแค่บริเวณคร่าว ๆ แต่เทพหยางบอกทั้งระยะทางทั้งชื่อทรัพยากรเลยนะ! เทพหยางเปิดโปรหรือไง?】
【ตอนนี้ฉันยอมแล้ว! เทพหยางเปิดโปรจริง ๆ ด้วย!】
【คนข้างบนโง่หรือไง ไม่เห็นเหรอว่าแฮมก็ทำแบบนี้เป็นครั้งคราวเหมือนกัน?】
【แต่แฮมไม่ได้เว่อร์เท่าเทพหยางนี่! พวกนายว่าเป็นระบบหรืออะไรทำนองข้อมูลตามหาสมบัติกันแน่! ฉันว่าสิ่งที่เรียกว่าข้อมูลรายวันนี่สุดยอดมาก!】
【ฉันว่าคงเป็นเพราะเขาเป็นยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์ละมั้ง! ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าเทพหยางเรียนรู้อะไรก็ไวไปหมด แถมยังชำนาญขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย!】
【ไม่ใช่แค่นั้น! โชคของเทพหยางยังดีสุด ๆ อีกต่างหาก ดีเกินไปแล้ว!】
ภายในห้องถ่ายทอดสดของทางการ
หลิวปิงปิงมองผู้เชี่ยวชาญแล้วถามว่า “นักวิชาการซุน เทพหยางมีระบบจริง ๆ หรือเปล่าคะ? เขาโกงหรือเปล่า?”