สวมเสื้อหนังหมาป่าแล้วใช้เอ็นวัวมัดให้แน่น ร่างกายก็อุ่นขึ้นไม่น้อย
แต่ขาล่ะ?
ก็ยังหนาวอยู่ดี
เพื่อไม่ให้ตัวเองเป็นโรคปวดขาเรื้อรัง เขาจึงหยิบหนังหมาป่าผืนที่ตัดทิ้งไปเมื่อครู่มาคลุมขา ลองกะขนาดดูก่อนแล้วเริ่มตัด
จากนั้นก็หยิบหนังหมาป่าอีกผืนมาตัดตามขนาดขาซ้าย
ทำกางเกงง่ายกว่าเสื้ออยู่หน่อย
เสื้อต้องมีทั้งปกและปลายแขน แถมยังมีจุดที่ต้องเย็บอีกตั้งมากมาย
ส่วนกางเกงง่ายกว่ามาก ใช้หนังหมาป่าผืนหนึ่งคลุมก้นและพันขาข้างหนึ่ง อีกผืนตัดแต่งแล้วเย็บเข้าด้วยกัน ก็กลายเป็นกางเกงหนังหมาป่า
เมื่อมีทักษะการเย็บติดตัวแล้ว ความเร็วและประสบการณ์ของหยางหลิ่วก็เพิ่มขึ้นจากตอนแรกไม่น้อย
คราวนี้เขาฉลาดขึ้นแล้ว!
เริ่มจากใช้ถ่านไม้ขีดเส้นบนหนังหมาป่า แล้วค่อยลงมีด
ความคุ้นมือจากการทำเสื้อยังคงอยู่ เขาลองกะขนาดดู หนังผืนหนึ่งพันขาซ้าย อีกผืนคลุมขาขวากับก้น แล้วเริ่มเย็บเข้าด้วยกัน
เข็มเบ็ดที่ร้อยเอ็นวัวไว้แทงหนังหมาป่าได้คล่องขึ้นมาก ไม่ยุ่งยากเหมือนตอนทำผืนแรกแล้ว
ผ่านไปครึ่งชั่วยาม เขาก็เย็บกางเกงหนังหมาป่าสำเร็จ
หยางหลิ่วลองสวมดู!
มีแค่ตรงเป้าที่คับไปหน่อย ทำให้รู้สึกอึดอัด
แต่ยังดีที่ในที่สุดขาทั้งสองข้างก็มีขนปกคลุม ไม่ต้องตากลมหนาวอีกแล้ว
"ขารอดแล้ว"
เขาถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะค้นหนังจิ้งจอกออกมาอีกหลายผืน
หนังจิ้งจอกนุ่มกว่าหนังหมาป่ามาก ทั้งยังละเอียดกว่า