ซากาตะ มากิซุ่มอยู่ไกลจากผืนน้ำแข็งเป็นเวลาหลายชั่วโมง กระทั่งเลยตีหนึ่งไปเล็กน้อย ในที่สุดโอกาสก็มาถึง
ฝูงแพะที่เดิมเฝ้าอยู่หน้าถ้ำหิมะเริ่มทยอยจากไป มุ่งหน้าไปรวมตัวกันทางผืนน้ำแข็ง
ส่วนรอบผืนน้ำแข็งก็มีแพะหลายฝูงมาถึงเช่นกัน เพียงแต่ตอนนี้พวกมันกำลังนอนหมอบหลับอยู่บนพื้น
ข้างราชันแพะจึงเหลือเพียงผู้หญิงสามคน
ซากาตะ มากิเปิดช่องทางผู้บุกเบิก แล้วส่งข้อความหาโมริตะ คานะ
【ซากาตะ มากิ: อาจารย์โมริตะ โอกาสมาแล้ว! ฝูงแพะหลับกันหมด ข้างราชันแพะเหลือแค่พวกคุณสามคน! พวกคุณแค่ลงมือสังหารหรือทำให้ราชันแพะบาดเจ็บสาหัสก็พอ! พอสำเร็จแล้ว ผมจะรายงานประเทศซากุระให้คุณเป็นผู้สร้างผลงานอันดับหนึ่ง และจัดสรรทรัพยากรของประเทศให้คุณเป็นพิเศษ!】
【โมริตะ คานะ: แล้วหญ้าหัวใจน้ำแข็งล่ะ?】
【ซากาตะ มากิ: หญ้าหัวใจน้ำแข็งไม่สำคัญ! ปลาที่อยู่ใต้ชั้นน้ำแข็ง ผมแบ่งให้คุณ 30 เปอร์เซ็นต์!】
【โมริตะ คานะ: ตกลง!】
ภายในถ้ำหิมะ โมริตะ คานะปิดหน้าต่างแสง แล้วกวาดตามองไปรอบ ๆ
เธอทำปากบอกจางหยวนอิงกับหลี่ลี่เฉิง ซึ่งกำลังนวดไหล่ให้ราชันแพะว่า “ลงมือ”
หญิงสาวทั้งสามสบตากัน ก่อนจะลุกขึ้นพร้อมกัน
“โอนี่จัง~” โมริตะ คานะเดินเข้าไปกอดราชันแพะ พลางร้องเรียก
จากนั้นก็ยื่นมือไปจับตรงนั้นของมัน...
ขณะที่ราชันแพะกำลังคิดว่าต้องเข้าเรียนอีกแล้ว จนเผลอผ่อนคลายลงชั่วขณะ จู่ ๆ ก็มีมีดสั้นปรากฏขึ้นในมือโมริตะ แทงเข้าที่อกของมันโดยตรง!
“พรวด—!”
“แบ๊ะ—!!” ราชันแพะเจ็บจนลืมตา แล้วผลักโมริตะออกไปตามสัญชาตญาณ!