สมกับที่โมริตะเคยเป็นครูมาก่อนจริง ๆ
เธอสอนอยู่นานถึงชั่วโมงครึ่ง กว่าจะเลิกคลาสอย่างเป็นทางการ
หยางหลิ่วดูจากห้องถ่ายทอดสดของโมริตะแล้วคิดว่า ราชันแพะคงเตรียมจะเข้าเรียนกับหลี่ลี่เฉิงต่อ แต่เพราะตอนโมริตะสอนเคร่งขรึมเกินไป ตอนนี้เขาจึงเริ่มง่วงงุน
“โอปป้า~” จางหยวนอิงร้องขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้
ก็แค่แข่งกันว่าใครสอนน่าฟังกว่ากันไม่ใช่หรือไง!
สมาชิกเกิร์ลกรุ๊ปอย่างพวกเธอ ใครบ้างที่ไม่ใช่บัณฑิตดีเด่นระดับเอสเอสเอส
เดิมทีหลี่ลี่เฉิงกับจางหยวนอิงก็รู้จักกันอยู่แล้ว วินาทีนี้จึงกลายเป็นพี่น้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกันโดยธรรมชาติ
จางหยวนอิงเดินเข้าไปจับมือราชันแพะ ส่วนหลี่ลี่เฉิงก็ผลักโมริตะ คานะออกไป
โมริตะ คานะไม่ยอมแพ้ ผลักจางหยวนอิงออก แล้วร้องเรียกราชันแพะว่า “โอนีจัง~”
แต่จางหยวนอิงที่ถูกผลักกลับพูดว่า “ลี่เฉิง ฉันจะคุมเธอไว้เอง เธอสอนโอปป้าไป!”
——
40 นาทีต่อมา
คลาสอีกคาบก็จบลง
ราชันแพะเข้าเรียนต่อเนื่องมาทั้งวัน ตอนนี้เริ่มหวาดกลัวคุณครูปีศาจทั้งสามคนแล้ว
แต่คุณครูปีศาจทั้งสามยังอยากให้เขาเรียนต่อ เขาตกใจจนร้องเรียกออกไปข้างนอก แพะเขาน้ำแข็งตัวหนึ่งคาบหญ้าหัวใจน้ำแข็งสามต้นเดินเข้ามา
เมื่อเห็นหญ้าหัวใจน้ำแข็ง หลี่ลี่เฉิงก็อดมองซ้ำสองไม่ได้
จางหยวนอิงรีบดึงหลี่ลี่เฉิงไว้ แล้วส่งสายตาบอกเธอว่า “พี่น้อง เราสอนกันมาทั้งวัน กว่าจะได้ของล้ำค่าแบบนี้มา อย่าเผลอแสดงพิรุธเชียว!”
ด้านข้าง ครูโมริตะดูสุขุมและมีวุฒิภาวะกว่า รู้ว่าราชันแพะนักเรียนยกหญ้าหัวใจน้ำแข็งให้เธอเป็นรางวัล จึงค่อยอ้าปากกิน