“ปืนกลตระกูลเอ็มจี! เครื่องฉีกผ้า! ตัดสินใจแล้ว เอาเจ้าตัวนี้แหละ!”
เขาวางแก่นเทพว่านจวินลงบนพื้น แล้วแนบบัตรแปรสภาพเข้ากับตัวแก่นเทพว่านจวิน
ชั่วพริบตาต่อมา แสงสีทองก็สว่างวาบขึ้น
แก่นเทพว่านจวินยืดขยายและเปลี่ยนรูปร่างอย่างรวดเร็วท่ามกลางแสงสีทอง
ลำกล้อง ตัวปืน ช่องใส่สายกระสุน และขาตั้งสองข้างค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นท่ามกลางแสงสีทอง!
หยางหลิ่วยื่นมือไปแตะแสงสีทอง ชั่วพริบตาต่อมา ข้อมูลก็ปรากฏขึ้นในสมอง
【แก่นเทพว่านจวินกำลังแปรสภาพ...】
【รูปลักษณ์เป้าหมาย: ปืนกลเอนกประสงค์เอ็มจีสาม (เครื่องฉีกผ้า)!】
【เวลาที่คาดว่าจะใช้: 10 นาที!】
【หมายเหตุ: เมื่อแปรสภาพเสร็จ จะยอมรับนายโดยอัตโนมัติ!】
“10 นาที?”
หยางหลิ่วเห็นเวลาแล้วเอ่ยเสียงเบา “กำลังดี! ไม่ทำให้ฉันเสียเวลาไปหาเสบียง!”
พูดจบ เขาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ทิ้งแก่นเทพว่านจวินที่กำลังแปรสภาพไว้ข้าง ๆ แล้วมุดลึกเข้าไปในจุดเก็บเสบียงอีกครั้ง เพื่อเริ่มขนเสบียง!
ต้องบอกว่าคลังเก็บของของเผ่าสัตว์หมีขาวน่าทึ่งจริง ๆ
แค่ทรัพยากรที่เห็นจากด้านนอกก็น่าทึ่งมากพอแล้ว แต่ข้างในยังมีอยู่อีกส่วนหนึ่ง
ทว่าของพวกนี้กลับเปล่งแสงจาง ๆ ออกมา
หยางหลิ่วสงสัยว่า ทำไมของในแอ่งหุบธารถึงไม่เปล่งแสง แต่ของที่นี่กลับเปล่งแสงได้?
หรือเพราะเขาหล่อเกินไป?
ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังถูมือพลางพูดว่า “ในเมื่อยังเหลือเวลาอีก 10 นาที ขนได้เท่าไรก็เอาเท่านั้น!”
พึมพำจบก็เริ่มยัดสิ่งของลงในมิติของเก็บอย่างบ้าคลั่ง
เขาคัดปลาตากแข็งกับแร่เหล็กที่มีความหายากสูงกว่าครั้งก่อน แล้วเปลี่ยนเอามาใส่ไว้ในมิติของตัวเอง