คัมมอน!
สงครามโต้กลับ! สงครามโต้กลับ!
มาแล้ว!
15 นาทีต่อมา
หยางหลิ่วปีนขึ้นไปบนเนินหิมะ มองฝูงหมีขาวจากมุมสูง
“พี่หลิง ล่อพวกมันมาทางนี้ ส่วนมู่หรงซ่อนตัวไว้ รอให้หัวหน้าเผ่าสัตว์โผล่มา!” หยางหลิ่วออกคำสั่งผ่านช่องสื่อสารของผู้บุกเบิก
หลิงอวิ้น: “บ้าเอ๊ย ฉันต้องทำตามคำสั่งนายแล้วเหรอ?”
“เร็วเข้า เซวียหรง มาช่วยฉันบรรจุกระสุน! ฉันจะทำให้พวกนายเห็นเองว่าอาการกลัวอำนาจการยิงไม่พอน่ะเป็นยังไง!”
หลิงอวิ้น: นายมีกระสุนเท่าไหร่?
หยางหลิ่วคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนมองเข้าไปในมิติของตัวเอง นอกจากกระสุนในสายพานแล้ว ยังมีกระสุนหลวมอีกหนึ่งหมื่นนัด
เขาจึงพูดผ่านช่องสื่อสารของผู้บุกเบิกว่า “ไม่เยอะหรอก พอยิงสักศึกหนึ่งได้!”
หลิงอวิ้น: ???? พูดจริงเหรอ?
หยางหลิ่ว: ไม่เยอะหรอก ก็แค่หลายแสนนัดเอง!
หานเฟย: ฉันละเชื่อเลย เทพหยาง นายมาขนของจริง ๆ ใช่ไหม? กระสุนแสนกว่านัดนี่พอเปิดศึกได้สบาย ๆ แล้วนะ! แถมมีปืนแค่สองกระบอกเองว่าแต่คราวนี้เป็นปืนอะไร?
หยางหลิ่ว: ความลับ! เดี๋ยวพวกนายก็รู้เอง!
เซวียหรง: ขอฉันลองยิงสักสองนัด!
หยางหลิ่ว: รีบมาเลย! พี่หลิง ลากเผ่าสัตว์หมีขาวมาให้หมด!
ในห้องถ่ายทอดสดต้าซย่า!
【ฮ่า ๆ ๆ! อาการกลัวอำนาจการยิงไม่พอนี่ฝังรากลึกเกินไปแล้ว! ไม่ใช่แค่เหล่าวีรชนเท่านั้น พวกเราเองก็ได้รับผลกระทบกันถ้วนหน้า!】
【อยากรู้จริง ๆ ว่าตอนเทพหยางพูดว่ามีกระสุนแสนกว่านัด พี่หลิงกับคนอื่น ๆ ทำหน้าแบบไหนกัน?】
【ฉันเพิ่งมาจากห้องถ่ายทอดสดของพี่หลิง พี่หลิงอึ้งไปเลย! ทุกคนฟังสิ เทพหยางพูดอะไรออกมา? กระสุนแสนกว่านัดเนี่ยนะ?】