“ตำนานสีทอง!”
แสงสีทองที่อยู่เบื้องหน้า ทำให้ไม่เพียงหยางหลิ่วตะลึงงัน แม้แต่ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดก็ยังอึ้งไปตาม ๆ กัน
【ให้ตายสิ ดวงของเทพหยางนี่สวนทางสวรรค์จริง ๆ แค่จุดเก็บของของเผ่าสัตว์ก็มีของสีทองแล้ว นี่มันอะไรกัน? หีบสมบัติระดับตำนานหรือเปล่า?】
【ฉันพนันเลยว่าเป็นหีบสมบัติ!】
【ถ้าเกิดเป็นสมุนไพรหรือไม้ผลสีทองระดับตำนานล่ะ?】
【คนข้างบนหุบปากไปเลย!】
——
พิภพเถื่อนร้าง
หยางหลิ่วเดินมาถึงตรงหน้าแสงสีทองแล้ว
“ให้ตายสิ! หีบสมบัติงั้นเหรอ? ทำไมเผ่าสัตว์ถึงมีหีบสมบัติได้?”
เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ล้วงหยิบธูปหญ้าสีเทาสามดอกจากกระเป๋าเก็บของด้านหลังออกมา
แล้วจุดไฟ
จากนั้นหันหน้าไปทางแอ่งหุบธาร คุกเข่าลงอย่างนอบน้อม ปักธูปลงบนพื้นหิมะ แล้วก้มกราบสามครั้ง
ต่อมาก็พึมพำร่ายคำอธิษฐานว่า
“เทพประจำบ้านเบื้องบน เทพธิดาเอลฟ์เบื้องบน! ขอเทพธิดาโปรดแสดงปาฏิหาริย์คุ้มครองด้วย! ครั้งนี้ตอนเปิดหีบ ขอแก่นเทพสักชิ้น ขอการ์ดปรับรูปร่างสักใบ แล้วก็การ์ดอัปเกรดสักหนึ่งโหล! ถ้าสมหวังละก็ กลับไปผมจะถวายของให้ทุกวันเลย!”
ในห้องถ่ายทอดสดของต้าซย่า เมื่อเห็นหยางหลิ่วเริ่มจุดธูปอีกครั้ง ทุกคนก็หัวเราะกันจนแทบขาดใจ
【ฮ่า ๆ ๆ! เทพหยางเรียนรู้แล้วสินะ ก่อนเปิดหีบต้องจุดธูปก่อน?! พิธีรีตองจัดเต็มจริง ๆ! เทพธิดาเอลฟ์โปรดแสดงปาฏิหาริย์ด้วยเถิด!!!】
【กราบไปทางแอ่งหุบธารเหรอ? กราบใครน่ะ? กราบมั่วหรือไง?! เปล่า! พวกเรากราบเทพธิดาเอลฟ์ต่างหาก! ฮ่า ๆ ๆ! เทพธิดาเอลฟ์โปรดคุ้มครองด้วย!】
