เสิ่นถิงเถียงกับเขาจนเหนื่อยแล้วก็เดินออกไปอย่างหัวเสีย
เสิ่นถิงอยู่คนเดียวในห้อง VIP ของบาร์ ดื่มจนเมามายไม่รู้เรื่อง
ตอนจะกลับบ้าน เธอไปเจอหนุ่มหล่อร่างสูงใหญ่คนหนึ่งที่ทางเดิน เดินโซเซเข้าไปรั้งแขนเขาแล้วทำตัวเมา:“เป็นแกแหละหนุ่มหล่อ ฉันจ่ายเงินให้ แค่นี้คืนนี้อยู่เป็นเพื่อนฉัน!”
หนุ่มหล่อคนนั้นสะบัดมือเธอออกจะเดินไป แต่เธอกลับทำตัวไม่มีมารยาท บอกว่าถ้าเขากล้าเดินหนีจะแจ้งความข้อหาลวนลาม
หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้างเสิ่นถิงจำไม่ค่อยได้
รู้แค่ว่าตื่นมาอีกทีก็อยู่บนเตียงในห้องสวีทของโรงแรม เสื้อผ้าที่ยังใส่อยู่เป็นของเมื่อวาน
ตรวจดูไปตรวจดูมา รู้ว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เสิ่นถิงถึงได้โล่งอก
เพิ่งจะลุกจากเตียง ก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนขึ้นจากโซฟาตรงข้าม
ตาหงส์ จมูกโด่ง ผิวขาว มาพร้อมกับความภูมิฐานที่ดูไม่ใส่ใจ
เสิ่นถิงตกใจแทบทรุด
หนุ่มหล่อคนนั้นแนะนำตัวไปพลางเดินเข้ามารินน้ำให้เธอ
เขาชื่อเจียงอวี้ เป็นคนหลินเฉิง วันก่อนเพิ่งมาที่จิงเป่ยเพื่อเยี่ยมญาติเป็นครั้งแรก
เสิ่นถิงแกล้งฟังไปพลาง ก็เหลือบดูมือถือไปด้วย
เก้าโมงเช้า
ปลดล็อกมือถือ เห็นข้อความที่ฟู่หยุนเช่อส่งมาเมื่อคืน:"มีธุระต้องไปต่างจังหวัด กลับมาสองอาทิตย์"
เขาไม่มีการอธิบายอะไรเลย ส่งข้อความสั้นๆ แค่นั้น
เห็นได้ชัดว่าแค่หนีไม่อยากเจอหน้าเธอ