เช้าตรู่วันต่อมา ฟู่หยุนเช่อตื่นขึ้นมา ส่วนเชินถิงยังคงนอนหลับอยู่
หลังจากอาบน้ำเสร็จ เขายืนหน้ากระจกแต่งตัว ส่วนหญิงสาวบนเตียงก็เพิ่งจะตื่นนอนพร้อมกับหาวหวอด
ชุดนอนหลุดร่วงลงมา เผยให้เห็นไหล่ขาวผ่องและกระดูกไหปลาร้าที่งดงามราวกับงานศิลป์
เชินถิงมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม แล้วแอบลอบถอนหายใจในใจ
สมแล้วที่เป็นผู้ชายที่เธอเลือกสรรมาเป็นอย่างดี ดูยังไงก็หล่อเหลา
ฟู่หยุนเช่อเหลือบมองสีหน้าของเชินถิงผ่านกระจก แล้วมุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย "ตื่นเช้าขนาดนี้ จะไปช้อปปิ้งหรือไง?"
เชินถิงทำหน้างุนงง "อ๋อ?" ออกมาเสียงเบา
ในสายตาของฟู่หยุนเช่อ เธอชอบช้อปปิ้งขนาดนั้นเลยหรือ?
ตอนนี้เพิ่งจะเจ็ดแปดโมงเช้า ห้างสรรพสินค้ายังไม่เปิดเลยด้วยซ้ำ
"ไม่ได้ไปช้อปปิ้งหรือ?" ฟู่หยุนเช่อหันมา กระดุมเม็ดสุดท้ายติดเรียบร้อย แล้วเดินไปที่ขอบเตียง ดึงชุดนอนที่หลุดลงมาขึ้นไปวางบนไหล่ให้เธอ "วันนี้นัดคุณนายคนไหนไปเที่ยวหรือเปล่า?"
เชินถิงส่ายหน้า "ฉันไม่ได้ตั้งใจจะออกไปเที่ยวที่ไหนเลย"
"แล้วตื่นเช้าขนาดนี้ไปทำไม?" ฟู่หยุนเช่อสงสัยมากขึ้น
เชินถิงพูดอย่างเขินอาย "ฉันคิดว่าจะตื่นมาทำอาหารเช้าให้เธอกิน"
พูดจบ เธอก็กระพริบตาสองครั้ง "ที่รัก อยากกินอะไรเป็นมื้อเช้า?"
ฟู่หยุนเช่อถอยหลังหนึ่งก้าว หรี่ตาลงเล็กน้อย "ถ้าเงินหมดก็พูดตรง ๆ เถอะ"
เชินถิงพูดไม่ออก ตั้งใจจะพูดว่าเธอเงินหมดจริง ๆ แต่วันที่หกของเดือนนี้ฟู่หยุนเช่อเพิ่งโอนเงินให้เธอสองแสน