เสิ่นถิงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างรู้สึกผิด "เปล่า ฉันแค่คิดว่าเมื่อคืนฉันทำตัวไม่ดี..."
"ทำตัวไม่ดี?" ฟู่หยุนเช่อหัวเราะเย้ย "เธอทำตัวกับฉันแบบนี้มาตลอดไม่ใช่เหรอ เพิ่งจะรู้ตัวเมื่อคืน?"
เสิ่นถิงนิ่งอึ้ง ดึงมือกลับ แล้วนิ้วมือก็เกลี่ยผ้านุ่ม ๆ ของชายเสื้อ
เธอเถียงเสียงเบา "ฉันกำลังพยายามจะปรับปรุงตัวอยู่ไง"
"ไม่จำเป็น" ฟู่หยุนเช่อยังคงพูดสามคำเดิม
เสิ่นถิงกัดริมฝีปากเบา ๆ
ภาพลักษณ์ของเธอในใจฟู่หยุนเช่อแย่มากเกินไป ต่อให้ตอนนี้เธออยากจะแก้ตัว ฟู่หยุนเช่อก็ไม่เชื่อเธออยู่ดี
เสิ่นถิงไม่รู้จะทำยังไงดี เธอขมวดคิ้ว แล้วเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา พูดอย่างจริงจัง "ฉันรู้ว่าฉันไม่รู้จักความพอดี รักฟุ่มเฟือย แล้วยังชอบออกคำสั่งกับเธอ..."
พูดไปก็หลบตา แล้วก็อดไม่ได้ที่จะโกหก "ฉัน...ฉันนั่นมันเรียนมาจากคนอื่น"
เสิ่นถิงตาเป็นประกาย รีบป้ายความผิดให้พวกภรรยาในวงการภรรยาทันที "พวกเธอสอนฉันเอง พวกเธอบอกว่าต้องบริหารสามีแบบนี้ ถ้าไม่ทำแบบนี้ เงินสามีก็จะไปให้ผู้หญิงคนอื่นใช้"
ดวงตากลมโตใสแจ๋วของหญิงสาวดูบริสุทธิ์
ฟู่หยุนเช่อรู้อยู่แล้วว่าเสิ่นถิงเรียนอะไรแปลก ๆ มาจากพวกนายหญิง แต่ไม่คิดว่าจะเรียนแบบนี้
มิน่าล่ะสองปีมานี้เธอเย่อหยิ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ
ชายหนุ่มมองเสิ่นถิงจากเบื้องบนแล้วพูดประชดประชันเสียงเรียบ "ที่พวกเธอสอนเป็นความจริงแท้ แล้วทำไมไม่เรียนล่ะ?"
เสิ่นถิงรับคำ แล้วยิ้ม "ก็คุณนายหลิวเพิ่งหย่ากับสามีไงล่ะ"