แต่พอลองคิดดูให้ดี ดวงตากับฟันก็น่าจะนับเป็นอวัยวะที่สูญเสียไปเหมือนกัน
ถ้าอย่างนั้นตามหลักแล้ว แค่เพิ่มพละกำลังก็น่าจะรักษาได้สิ
ลั่วชิงเสวี่ยลองอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่ได้ผล...
“เป็นไปได้ว่าอวัยวะที่สูญเสียไปเพราะทำงานที่ได้รับมอบหมายไม่สำเร็จจะหายไปอย่างถาวร”
เสิ่นเช่อที่อยู่ข้าง ๆ ขยับเข้ามาใกล้แล้วกล่าวว่า
“เพราะอย่างนั้น ถ้าอยากรักษาอวัยวะที่เสียไปจากบทลงโทษเมื่อทำงานที่ได้รับมอบหมายไม่สำเร็จ ก็ทำได้แค่ไปห้องพยาบาล
ลองหาคนมายืนยันดูได้ว่าข้อสันนิษฐานของฉันถูกหรือเปล่า”
เพื่อพิสูจน์ข้อสันนิษฐานนี้
กู้ผิงเซิงตะโกนถามว่า “ในห้องมีใครเสียหูหรือเสียตาเพราะทำงานที่ได้รับมอบหมายไม่สำเร็จบ้างไหม?”
ไม่นานนัก เด็กสาวคนหนึ่งก็เดินมาหยุดตรงหน้าลั่วชิงเสวี่ย เธอชื่ออู่ซือเสียน
ก่อนหน้านี้เธอเคยเสียหูข้างหนึ่งเพราะทำงานที่ได้รับมอบหมายไม่สำเร็จ นอกจากนั้น การได้ยินของเธอก็แย่ลงมากเพราะเสียหูไปข้างหนึ่ง
“พวกคุณ...ช่วยรักษาหูให้ฉันได้ไหม?”
อู่ซือเสียนถามอย่างกระวนกระวายใจเล็กน้อย
ถึงหูจะเล็ก แต่การได้ยินก็สำคัญมาก
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เธอเหลือหูอยู่ข้างเดียว หากวันหน้าเสียหูอีกข้างไปจะทำอย่างไร?