หลงไห่:【พวกนายเลิกเถียงกันได้แล้ว ฟังหน่อยได้ไหมว่าคนมาใหม่เป็นยังไงบ้าง? @เฉินจื่อหมิง】
เฉินจื่อหมิง:【เป็นเพราะกู้ผิงเซิงทั้งนั้น พวกเขามาถามฉันว่าเพื่อนของกู้ผิงเซิงอย่างจางเหว่ยอยู่ที่ไหน แล้วก็ถามว่าฉันรู้จักกู้ผิงเซิงหรือเปล่า ฉันบอกพวกเขาไปแล้ว จากนั้นฉันก็ตาย ทั้งหมดเป็นความผิดของเขา!】
จางจื้อปิน:【@เฉินจื่อหมิง นี่เป็นเพราะพันธมิตรผู้รอดชีวิตมาหาเรื่องพวกเรานะพี่น้อง ถ้าจะแค้นก็ไปแค้นพันธมิตรผู้รอดชีวิตสิ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพี่กู้เลย】
เฉินจื่อหมิง:【แกช่วยพูดแทนกู้ผิงเซิง แกก็สมควรตาย! ฉันจะฆ่าแก! จางจื้อปิน!】
จางจื้อปิน:【ได้ ๆ ๆ】
เฉินจื่อหมิง:【ฆ่า...ฆ่าฆ่าฆ่า!!】
หวังเจี้ยนเย่:【ฆ่า! ฆ่า! ฆ่ากู้ผิงเซิงให้ตาย!】
เฉินจื่อหมิง:【ไอ้เดรัจฉาน แกเห่าอะไรของแก? ในโรงเรียนนี้ไม่มีใครเดรัจฉานไปกว่าแกแล้ว แกมีสิทธิ์เอ่ยชื่อกู้ผิงเซิงด้วยหรือ?】
หวังเจี้ยนเย่:【?】
หลินเหยา:【เรื่องสามัคคีกันต่อต้านคนนอกนี่แหละ】
หลงไห่:【ขำจนฉันนิสัยเปลี่ยนไปหมดแล้ว】
หลี่เจิน:【บอกต่อ ๆ กันไป หลงไห่จะล่วงละเมิดทางเพศอุจจาระ】
กู้ผิงเซิง:【พวกนายมันอัจฉริยะด้านความเพี้ยนจริง ๆ ฉันยอมแล้ว】
...
กู้ผิงเซิงติดนิสัยเปิดดูประวัติแชทตอน 8 โมงพอดี
ขณะนี้เมื่อเห็นข้อความของเฉินจื่อหมิง รวมถึงข้อความของคนอื่น ๆ กู้ผิงเซิงก็กลั้นขำไม่อยู่ เรื่องแบบนี้ยังโยนความผิดมาให้เขาได้อีก
ส่วนลั่วชิงเสวี่ยที่อยู่ข้าง ๆ ถึงกับขำจนลงไปกลิ้งกับพื้น
แต่คิดดูแล้วก็เหมือนจะใช่ ตอนนั้นเขาไปล่วงเกินพันธมิตรผู้รอดชีวิต โดยไม่ได้บอกเพื่อนร่วมชั้นคนอื่น ๆ ที่ไม่ค่อยสนิทกัน พอพวกเขาถูกหาเรื่อง เรื่องนี้ก็ดูเหมือน...จะเกี่ยวข้องกับกู้ผิงเซิงอยู่บ้างจริง ๆ