หวังเจี้ยนเย่: [ผมเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาห้องสามการเงิน หวังเจี้ยนเย่
ทุกท่าน โปรดฟังผม เพื่อแยกแยะเพื่อนที่เสียชีวิตกับเพื่อนที่ยังมีชีวิตอยู่ พรุ่งนี้เช้าตรู่ ขอให้พวกคุณมาที่ห้องสามการเงิน ผมจะได้ทำสถิติ จากนั้นเพื่อจัดการชั้นเรียนที่รวมกันได้ดีขึ้น หัวหน้าห้องคนใหม่กรุณาแชทส่วนตัวกับผม ขอบคุณครับ]
เหอเหมย: [ฉันคิดว่าอาจารย์ที่ปรึกษาหวังพูดถูก ชั้นเรียนใหม่ของเราต้องลดอัตราการตายให้ต่ำที่สุด พรุ่งนี้เช้าเจ็ดโมง เพื่อนทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ กรุณามาที่ห้องเรียนของเราห้องสามการเงิน ตึกหลักห้อง 210 ประชุม
แล้วไม่ว่าใครเป็นหัวหน้าห้องคนใหม่ กรุณาแชทส่วนตัวกับอาจารย์ที่ปรึกษาหวัง ด้วยคำแนะนำของอาจารย์ที่ปรึกษาหวังของเรา จะต้องเลือกตัวเลือกที่ดีกว่าในการบ้านประจำวันของชั้นเรียนได้แน่ อาจารย์ที่ปรึกษาหวังของเราเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย จะต้องนำพาหัวหน้าห้องคนใหม่ให้มีชีวิตอยู่รอดตลอดไปได้แน่]
หลงไห่: [โง่เอ๊ย หวังเจี้ยนเย่ แกเป็นอาจารย์สอนหลักการมาร์กซ์นั่นใช่ไหม ข้าดูแล้วครอบครัวแกคงตายหมดแล้ว แกเป็นตัวอะไรกัน? ตอนนี้ห้องหนึ่งแข็งแกร่งที่สุด หัวหน้าห้องใหม่ก็เป็นคนของเราห้องหนึ่ง ทำไมต้องให้เพื่อนคนอื่นมาห้องสาม?]
“เฮ้ย นี่มันตัวแทนด่าได้สุดยอด”
ลั่วชิงเสวี่ยเห็นฉากนี้ก็อุทานออกมาโดยไม่ตั้งใจ