ไม่ใช่เพียงในกลุ่มแชตของห้องที่รวมกันแล้วที่ยังคงคุยกันอยู่ นอกจากนี้ ในกลุ่มของห้องการเงินหนึ่งปีหนึ่งเดิมก่อนการรวมก็ยังมีการพูดคุยกัน
แน่นอน... เนื่องจากคนตายมีมากกว่าคนเป็น และตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบสองทุ่ม ทำให้คนตายจำนวนไม่น้อยกำลังด่ากันไปมาในกลุ่มแชต
ตัวอย่างเช่น
หม่าถิงกับหลินเหยา
หม่าถิง: [หลินเหยา แกนี่มันผู้หญิงใจอำมหิต แกกัดหัวฉันทั้งเป็นเลยนะ แกสมควรตายจริง ๆ ก่อนตายฉันคอยปกป้องแกตลอด แต่แกกลับทำกับฉันแบบนี้ ทั้งที่คนที่ฆ่าแกคือเย่หวั่นซิงต่างหาก!!]
หลินเหยา: [ก็ยังเป็นคำเดิม... แกเองก็รู้ว่าแกทำอะไรลงไป หม่าถิง ทำไมแกถึงได้น่าขยะแขยงขนาดนี้? จำใส่กะโหลกไว้เลยนะ ต่อไปฉันเจอแกครั้งหนึ่ง ฉันฆ่าแกครั้งหนึ่ง!]
หวงฟ่าน: [@หม่าถิง จริง ๆ แล้วแกไปทำอะไรมา ทำไมหลินเหยาถึงเกลียดแกขนาดนี้?]
หม่าถิง: [ไสหัวไปให้พ้นเลย ไอ้หมูอ้วน]
หวงฟ่านเงียบไป
หวังเกอ: [ทังจื่ออี๋ เธอฆ่าฉัน ฉันไม่โกรธหรอก ยังไงฉันก็ตายไปแล้ว ฉันแค่อยากรู้ว่า เรากลับมาคืนดีกันได้ไหม?]
ทังจื่ออี๋: [คนโง่แบบแก... ไม่สิ ผีโง่ ๆ ไม่คู่ควรเป็นแฟนฉัน ไสหัวไปเลย!]
หวังเกอ: [จื่ออี๋ ฉันรู้ว่าฉันผิดจริง ๆ เธอฆ่าฉันแล้ว เราก็ถือว่าหักล้างกันหมดแล้ว ทำไมเธอถึงไม่อยากคืนดีกับฉันล่ะ?]
อย่างไรก็ตาม
ไม่ว่าหวังเกอจะพูดยังไง ทังจื่ออี๋ก็ไม่ตอบสนองใด ๆ
ส่วนกู้ผิงเซิงกลับสวมบทคนดูได้อย่างออกรสชาติ ว่าแต่ว่า การดูพวกคนตายคุยกันนี่ก็สนุกดีเหมือนกัน
นี่ก็ถือเป็นการกลับมารวมตัวกันอีกรูปแบบหนึ่งแล้ว อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าพลังใดที่ทำให้คนที่ตายไปแล้วยังคงมีชีวิตอยู่ได้ในร่างของผีดุร้าย นั่นก็ล้วนเป็นคำสาปอย่างหนึ่ง...