หลังสี่ทุ่ม
กู้ผิงเซิงกับหลินรั่วเหยาออกจากห้อง พร้อมลั่วชิงเสวี่ยและหลิวเฉียง
ใช่แล้ว คราวนี้คนที่ออกมาตอนกลางคืนไม่ได้มีแค่กู้ผิงเซิงกับหลินรั่วเหยา
หลัก ๆ ก็เพื่อทำตามแนวทางของพันธมิตรผู้รอดชีวิต
ออกตามหากล่องสมบัติตอนกลางคืนไปด้วย และสะสางเหตุการณ์เหนือธรรมชาติจากข้อสอบที่ติดตัวเพื่อนร่วมกลุ่มไปด้วย
หากไม่จัดการเหตุการณ์เหนือธรรมชาติบนข้อสอบเหล่านี้เสีย สักวันมันย่อมกลายเป็นภัยแฝง
แต่ถ้ามีคนมากเกินไปก็ไม่ดี อาจดึงดูดผีดุร้ายที่แข็งแกร่งได้ง่าย
สี่คนกำลังพอดี ไม่มากไม่น้อย
ส่วนคนอื่นค่อยถึงตาพวกเขาทีหลัง แล้วจัดการไปทีละคน
อย่างไรก็เป็นเพื่อนร่วมกลุ่มกัน เรื่องแค่นี้ช่วยกันได้อยู่แล้ว
เมื่อเดินออกจากห้อง
สีหน้าของลั่วชิงเสวี่ยก็เผยแววหวาดกลัว
กู้ผิงเซิงพยักหน้าให้เธอ แล้วตบไหล่เป็นเชิงให้กำลังใจ
ถ้ากู้ผิงเซิงจำไม่ผิด ลั่วชิงเสวี่ยจะเผชิญเหตุการณ์เหนือธรรมชาติเมื่อขึ้นบันไดในพื้นที่ที่ไม่ปลอดภัยหรือช่วงเวลาที่ไม่ปลอดภัย
เขาตั้งใจจะจัดการเหตุการณ์เหนือธรรมชาติที่พบได้บ่อยของลั่วชิงเสวี่ยก่อน จะได้หลีกเลี่ยงไม่ให้เธอตกอยู่ในอันตรายเมื่ออยู่ในพื้นที่ไม่ปลอดภัย...
เพราะการขึ้นบันไดเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้บ่อย
ไม่นานนัก
ทั้งสี่ก็มาถึงใต้ตึกหอพัก
“ตอนนี้ฉันต้องขึ้นไปไหม?”
ลั่วชิงเสวี่ยมองกู้ผิงเซิงแล้วถาม
กู้ผิงเซิงพยักหน้า “อืม ฉันจะอยู่ข้าง ๆ เธอ จำได้ไหมว่าเขียนอะไรลงไปในข้อสอบ?”
ลั่วชิงเสวี่ยตอบว่า “ตอนนั้นฉันเขียนแค่ว่า ตอนขึ้นบันไดจะมีผีดุร้ายตัวหนึ่งเข้ามาโจมตี ทิศทางที่มันโจมตีคือจากด้านหลัง”