น้ำหนักที่สควอทได้ก็เยอะขึ้นอีก กู้ผิงเซิงอย่างน้อยก็สควอทได้ 200 กิโลกรัม ไม่ใช่ว่าสควอทต่อไม่ไหวแล้ว แต่เพราะตอนนี้แผ่นน้ำหนักเหล็กไม่พอใช้ คนอื่นยังใช้อยู่
เย่หวั่นซิงสควอท 80 กิโลกรัมได้ 8 ครั้ง แต่ถ้าหนักกว่านั้นก็เริ่มตึง ส่วนลั่วชิงเสวี่ย อืม เริ่มจากสควอทด้วยน้ำหนักตัวก่อนแล้วกัน แน่นอนว่าเธอพอจะทำให้สควอทบาร์เปล่า ๆ ได้แบบฝืน ๆ
หลังจากออกกำลังกายในยิมเสร็จ กู้ผิงเซิงรู้สึกหมดแรงสิ้นเรี่ยวแรง
ลั่วชิงเสวี่ยแอบพาทั้งสองคนมาที่มุมหนึ่งซึ่งไม่มีใคร
"เสี่ยวเสวี่ย เธอพาเรามาที่นี่ทำไม"
เย่หวั่นซิงถามด้วยความสงสัย
ลั่วชิงเสวี่ยทำท่าลึกลับ แล้วพูดว่า "ฉันสามารถใช้วิธีหนึ่ง ทำให้ร่างกายของพวกคุณแข็งแกร่งขึ้นแบบก้าวกระโดด"
กู้ผิงเซิงมองลั่วชิงเสวี่ย ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้
เย่หวั่นซิงกระพริบตา "จริงหรือเปล่า เสี่ยวเสวี่ย วิธีอะไร"
ทันใดนั้น มือทั้งสองของลั่วชิงเสวี่ยก็มีแสงสีเขียวปรากฏขึ้น
"ฉันมีพรสวรรค์ เวทมนตร์รักษา สามารถรักษาอาการบาดเจ็บของร่างกาย แล้วฟื้นฟูให้กลับคืนดังเดิม แม้กระทั่ง... ยังฟื้นฟูความเหนื่อยล้าที่เกิดจากการออกกำลังกายได้ด้วย"
ได้ยินดังนั้น
หนังตาของกู้ผิงเซิงก็กระตุก
สามารถฟื้นฟูความเหนื่อยล้าจากการออกกำลังกายได้ เช่นนั้นเมื่อเขาใช้พรสวรรค์สุญญะเร้นกาย จะใช้เวทมนตร์รักษามาฟื้นฟูพละกำลังของเขาได้หรือไม่
ถ้าได้ อย่างนั้นก็เท่ากับ...
แววตาที่กู้ผิงเซิงมองลั่วชิงเสวี่ยยิ่งร้อนแรงขึ้น
ลั่วชิงเสวี่ยเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมกู้ผิงเซิงถึงมองเธอด้วยสายตาแปลก ๆ ไป แต่ก็นับเป็นเรื่องดี