ในรถ
ที่นั่งผู้โดยสารด้านหน้า (ข้างคนขับ)
พ่อบ้านคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยปาก "นายท่าน คุณนาย พวกท่านสังเกตไหมครับว่าที่ร้านของคุณหนู ในห้องด้านในมีรูปวาดแขวนอยู่บนผนัง ผมคิดไปคิดมา ยังไงก็รู้สึกคุ้นตา เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่ก็นึกไม่ออก"
เมื่อครู่ จี้หรูเยวียนกับเซี่ยหยุนเจินมีแต่จี้ว่างซูอยู่ในสายตา
จะทันได้ดูอะไรที่แขวนอยู่บนผนังในห้อง?
ในร้าน นอกจากยันต์สีเหลืองที่แขวนเต็มผนังแล้ว
ก็ยังมีโลงศพสีทองที่วางอยู่กลางร้าน ซึ่งดึงดูดสายตามากเกินไป
สิ่งของอื่น ๆ ไม่มีทางสังเกตเห็นได้ง่าย ๆ
เซี่ยหยุนเจินพูดปุ๊บก็จะร้องไห้อีกแล้ว
"ที่รัก ว่างซูต้องลำบากแน่ ๆ เธอโตมาในวัดเต๋า อยู่กับพวกเต๋ามาตั้งแต่เด็ก พวกนั้นจะรู้จักวิธีเลี้ยงเด็กได้ยังไงกัน ต้องกินข้าวเหนียวไม่รู้เท่าไหร่ ถ้ามีเงิน ลูกสาวเราจะเปิดร้านที่หากินกับศพทำไมกัน แล้วโลงศพสีทองนั่น ฉันเห็นยังรู้สึกกลัวเลย ถ้าลูกสาวเราชอบโลงศพจริง ๆ นายรีบไปสั่งทำโลงศพทองคำแท้ให้ว่างซูหน่อยเถอะ ลูกสาวผู้น่าสงสารของฉัน ต้องคลุกคลีอยู่กับธุระคนตายทุกวัน ฉันเจ็บปวดเหลือเกิน"
พ่อบ้านแก่ ๆ อยากพูดจริง ๆ ว่า
ยุคนี้ ธุระคนตายทำเงินกว่าธุระคนเป็นอีกนะ!
คุณหนูใหญ่ของพวกเขาอาจจะไม่ได้จนขนาดนั้นก็ได้?
แต่ยังไงก็รวยสู้ตระกูลจี้ไม่ได้อยู่ดี
แล้วใครกันที่ของขวัญเป็นโลงศพ?
คงมีแต่คุณนายที่สมองแปลก ๆ ถึงคิดวิธีนี้ออก!
เขายังไม่กล้าคิดถึงสีหน้าตอนคุณหนูใหญ่ได้รับโลงศพทองคำแท้เลย
จี้หรูเยวียนพยักหน้า กอดเซี่ยหยุนเจินไว้ สายตาเต็มไปด้วยความเวทนา
"ได้ ตามใจเธอ ฉันจะให้คนไปสั่งทำโลงศพทองคำแท้ ส่งไปเป็นของขวัญให้ลูกสาวเรา วัดเต๋านั่น ไท่อีจินเรนมีบุญคุณช่วยชีวิตและเลี้ยงดูว่างซูของเรา ต้องเป็นคนมีความสามารถแน่ ๆ ตระกูลจี้เราไม่ลืมบุญคุณ สือหลาง พรุ่งนี้ส่งคนเอาของกำนัลหนักหนาไปสักเที่ยว"
พ่อบ้านแก่รับคำ
"ที่รัก ลูกสาวเรายอมกลับบ้านกับเราแล้ว ชีวิตที่เหลือเราจะชดเชยให้ลูกให้เต็มที่"
เซี่ยหยุนเจินพยักหน้า
"ให้ลูกหมดเลย นายรีบจัดสรรหุ้นใหม่ ให้ว่างซู 51% ส่วนพวกเด็กเปรตบ้านนั้น ช่างพวกมันเถอะ ยังไงก็อดตายไม่ลงหรอก"
พ่อบ้านหันหน้าหนีเงียบ ๆ
ฟ้าตระกูลจี้กำลังจะเปลี่ยนแล้ว!
คุณหนูเพิ่งจะเจอตัว ยังไม่ทันได้ก้าวเข้าบ้านด้วยซ้ำ
นายท่านกับคุณนายยื่นหุ้น 51% ให้เลย
ทรัพย์สินของคุณหนูตอนนี้? คิดแล้วก็สะพรึง!
แต่โชคดีที่คุณชายทั้งหลายต่างก็เก่งกาจกว่ากันคนละไม้คนละมือ
เว้นแต่คุณชายเจ็ด...ปล่อยออกไปข้างนอก ดูท่าจะอดตายจริง ๆ นั่นแหละ...
ประตูร้านวิญญาณปิดลงอีกครั้ง
เฟิ่งหวงนอนแผ่หราอยู่บนโต๊ะ ตัวเหยียดยาว ไม่มีมาดเอาเสียเลย
วินาทีถัดมา
มันเปิดปากพูด
"เจ้านาย พรุ่งนี้เธอกลับตระกูลจี้แล้ว แล้วพวกน้อง ๆ ตัวน้อยในร้านนี้จะทำยังไงล่ะ ในวันที่ไม่มีฉัน พวกมันคงเหงาแย่เลย"
พูดจบ
จากยันต์สีเหลืองทุกแผ่นบนผนังก็ดังเสียงร้องโหยหวนออกมานับไม่ถ้วน
เฟิ่งหวงหรี่ตามองยันต์บนผนังอย่างข่มขู่
"เห็นไหม เจ้านาย พวกมันไม่อยากให้ฉันไปเลย"
ความจริงแล้ว
ผีสาวพันปี "ขอบคุณฟ้า ขอบคุณดิน ไปเร็ว ๆ เถอะ ไปเร็ว ๆ เถอะ ในที่สุดท่านผู้ใหญ่กับเจ้าน้อยคนนี้ก็จะไปซะที"
ผีตายคอห้อยร้อยปี "ชื่นมื่นทั่วหล้า พระอาทิตย์พระจันทร์ส่องแสงพร้อมกัน ต่อให้ฉันต้องสลายเป็นผุยผง ก็ไม่ขอเล่นเกมกับเจ้าน้อยคนนี้อีกแล้ว"
ผีตะกละ "ในที่สุดก็จะไปแล้วเหรอ? คุณปู่ คุณย่า ไม่ใช่ว่าท่านทั้งสองไปดลบันดาลที่ใต้ดินหรือเปล่า?"
วิญญาณไก่..."กุ๊ก ๆ...กุ๊ก ๆ...วางไข่ได้แล้ว"
ในร้านวิญญาณ
ขังผีกับปีศาจไว้กว่าสิบตัว ตอนนี้ต่างก็ส่งเสียงร้องอย่างตื่นเต้นดีใจออกมา
จี้ว่างซูเดินไปหน้าโลงศพสีทอง ยื่นมือปัดไปมาอย่างไม่ใส่ใจ
ฝาโลงเปิดออก ข้างในมีขลุ่ยหยกวางอยู่
ขลุ่ยหยกใสแวววาวเป็นประกายระยิบระยับ
เธอหยิบขลุ่ยหยกขึ้นมา
โลงศพสีทองที่เพิ่งจะส่องแสงอยู่เมื่อครู่ ดับวูบลงในทันที สูญเสียสีสันทั้งหมด
ตระกูลจี้ ในฐานะตระกูลใหญ่เก่าแก่ของเมืองอู๋ว่างชาง ปัจจุบันธุรกิจแผ่ขยายครอบคลุมหลายวงการ
ห้องรับแขกบ้านจี้
ตระกูลจี้มีลูกชายเจ็ดคน
แน่นอนว่า นั่นก็เพราะเซี่ยหยุนเจินมีภาวะร่างกายเหมาะแก่การตั้งครรภ์เป็นพิเศษ
เดิมทีจี้หรูเยวียนกับเซี่ยหยุนเจินไม่ได้คิดจะมีลูกเยอะขนาดนั้น
ทั้งสองคนชอบลูกสาวตัวนุ่ม ๆ หอม ๆ
เพราะมีแต่ไม่ได้ลูกสาวสักที ก็เลยมีกันต่อไปเรื่อย ๆ
โชคดีที่ฟ้ายังมีตา ลูกคนที่แปด เซี่ยหยุนเจินถึงได้ให้กำเนิดลูกสาวในที่สุด
แต่ไม่คิดว่า ลูกสาวที่อุตส่าห์คลอดออกมาด้วยความยากลำบาก กลับถูกศัตรูติดสินบนหมอและบอดี้การ์ดในโรงพยาบาล ลักพาตัวไปซะได้
วันนี้
ในคฤหาสน์ตระกูลจี้
ลูกชายคนที่สอง จี้ซิงเย่ คนที่สี่ จี้เทียนฉง คนที่ห้า จี้อู๋จิ่ว สามคนไม่อยู่
คนที่สอง จี้ซิงเย่ เป็นจิตรกรชื่อดังระดับนานาชาติ ไปหาสิ่งบันดาลใจที่ป่าดงดิบแอมะซอน เรียกว่าออกไปหาแรงบันดาลใจ คนคนนี้หายตัวไปครึ่งปีแล้ว
ธรรมเนียมบ้านจี้ เน้นหลักชะตาชีวิตเป็นของตัวเอง ตายเป็นตาย ไม่ได้ส่งคนไปตามหาเลย
คนที่สี่ จี้เทียนฉง เป็นนักแสดงสามตำแหน่งรางวัลหงจินของวงการบันเทิง
เพื่อถ่ายทำเรื่องจิตป่วย เขาส่งตัวเองเข้าโรงพยาบาลจิตเวช เกือบสามเดือนแล้ว เหลืออีกเดือนถึงจะออกมาได้
ส่วนจี้อู๋จิ่ว เป็นนิติเวชอาวุโสแห่งเมืองหลวง ปกติไม่ค่อยอยู่เมืองอู๋ว่างชาง
ตอนนี้กำลังพาทีมไปศึกษาต่อต่างประเทศ อยู่ในสถานะติดต่อไม่ได้เช่นกัน
บนโซฟา
พี่ใหญ่ตระกูลจี้ จี้เฉินโจว ผู้ถืออำนาจคนปัจจุบันของตระกูลจี้ อายุ 35
จะให้บรรยายด้วยสี่คำ ก็คือ สุภาพอ่อนโยน สง่างามมีมาด
ในบรรดาลูกชายเจ็ดคน เขาคล้ายจี้หรูเยวียนที่สุด
ข้างกายเขานั่งอยู่คือภรรยาที่แต่งงานด้วยเหตุผลทางธุรกิจ เจียงหว่านซิง
ชื่อเหมือนคน นุ่มนวลอ่อนหวาน
ทั้งสองแต่งงานกันมาสิบปีแล้ว ฐานะเท่าเทียมกัน ต่างให้เกียรติกันมาโดยตลอด เป็นคู่รักที่เลื่องชื่อในหมู่ตระกูลใหญ่ของเมืองอู๋ว่างชาง
นอกจากจี้เฉินโจวที่แต่งงานแล้ว ผู้ชายที่เหลืออีกหกคนของตระกูลจี้ล้วนเป็นโสด
ตรงข้ามกับจี้เฉินโจว มีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ สวมชุดสูท หน้าตาหล่อเหลา ดูเนี้ยบกริบ คิ้วขมวดเป็นร่อง สายตาลึกซึ้ง กลิ่นอายเย็นยะเยือก ปนด้วยกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ
ลูกชายคนที่สามตระกูลจี้ จี้หยินจู่
อายุสิบแปดก็ออกจากตระกูลจี้ เข้าสู่วงการใต้ดิน เป็นใหญ่ในแก๊งชิงปัง เรียกได้ว่ามือหนึ่งปิดฟ้า
นอกจากเทศกาลและเหตุการณ์สำคัญ ๆ คน ๆ นี้ก็ไม่ค่อยกลับมา
ที่ฮ่องกง แทบไม่มีใครรู้ว่าคือคุณชายสามแห่งตระกูลจี้เมืองอู๋ว่างชาง
เขาก้มดูนาฬิกาข้อมือ แล้วหันไปมองด้านข้าง
คนที่กำลังเล่นเกมบนมือถือ นอนแผ่อยู่บนโซฟา ไร้ซึ่งมาด ยังอมลูกอมอยู่ในปาก ลูกชายคนที่เจ็ดตระกูลจี้ จี้ตัวอวี้
"จี้ตัวอวี้"
จี้ตัวอวี้เก็บโทรศัพท์ทันที ยิ้มแหย ๆ มองจี้หยินจู่
"พี่สาม พี่จะอ่อนโยนหน่อยไม่ได้เหรอ พูดตามตรง นิสัยเย็นชาแล้วก็ชอบฆ่าคนแบบนี้ พี่ทิงหลานถึงไม่ได้ชอบพี่ไงล่ะ"
กลิ่นอายบนตัวจี้หยินจู่เย็นลงกว่าเดิม
พูดจบ
ลูกชายคนที่หกตระกูลจี้ จี้หมิงซูวางสมุดภาพในมือ ปรับแว่นกรอบทอง
"ตัวอวี้ พูดกับพี่สามแบบนั้นได้ยังไง?"
จี้หมิงซู ถูกขนานนามจากภายนอกว่าเป็นอัจฉริยะนักออกแบบ
ผลงานชิ้นหนึ่งของเขา เหล่าเซเลบริตี้และพ่อค้าผู้มั่งคั่งต่างก็วิ่งเข้าหากันเป็นทิวแถว
เจียงหว่านซิงวางนิตยสารธุรกิจในมือ
"น้องสาม การจีบผู้หญิงต้องใช้ใจ การแย่งชิงด้วยวิธีบ้า ๆ นั้นไร้ประโยชน์ ทิงหลานเป็นผู้หญิงที่มีหลักการและศักดิ์ศรี เธอต้องการความเคารพ นายต้องลองเคารพเธอ เธอถึงจะสัมผัสได้ถึงความรักของนาย"
จี้หยินจู่ให้ความเคารพเจียงหว่านซิงพี่สะใภ้ใหญ่มาตลอด
เขาพูด "พี่สะใภ้ ผมรักเธอ แต่เธอต่อต้านผมมาตลอด ผมทำได้แค่กักขังเธอไว้ข้างกาย เธอต้องเป็นของผม ไม่ว่าเธอจะยินดีหรือไม่"
จี้ตัวอวี้เปิดโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างเงียบ ๆ
อัปเดต...
《บอสอาชญากรสุดโหดกลับหลงรักดอกไม้ขาวผู้ดื้อรั้น》