“คราวก่อนยังไม่มีโอกาสแนะนำตัว”
ชายหนุ่มมีใบหน้าคมเข้มเย็นชา ขอบหน้ากากโลหะกระชับแนบไปตามแนวกราม ทำให้เสียงพูดของเขาฟังอู้อี้ขึ้นเล็กน้อย
“ฉู่เย่า มาจากหอคอยดำ”
หอคอยดำ?!
เจี่ยนหยวนไม่คิดว่าจะได้ยินชื่อหอคอยดำอีกเร็วขนาดนี้ “ฉัน...”
ฉู่เย่าขัดจังหวะเธอ
“ไม่ต้องแนะนำตัว ฉันตรวจดูเอกสารทั้งหมดของเธอตั้งแต่เกิดแล้ว”
น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ราวกับเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติธรรมดา
เจี่ยนหยวน: ……
อย่าพูดเรื่องเปิดโปงข้อมูลส่วนตัวให้ฟังง่ายเหมือนเปิดกล่องข้าวได้ไหม?
เธอกอดอก เอ่ยอย่างระแวดระวังว่า “แล้วไง? คุณมาหาฉันทำไม?”
ที่อีกฝ่ายพูดแบบนี้ คงต้องการข่มขวัญ แสดงให้เห็นว่าอำนาจของตนใหญ่โตถึงขั้นเรียกดูข้อมูลทั้งหมดของใครก็ได้ตามใจ
คงไม่ใช่ว่าแค่อยากรู้ชื่อเธอหรอกนะ?
ฉู่เย่าพิงขอบหน้าต่าง ใบหน้าครึ่งหนึ่งที่เผยออกมาเลือนรางเพราะแสงส่องย้อน
“ไกด์เจี่ยน สนใจมาทำงานเป็นผู้เยียวยาที่หอคอยดำไหม?”
ไปทำงานเป็นผู้เยียวยาที่หอคอยดำ?
มันต่างอะไรกับการเดินเข้าถ้ำเสือ?
เธอถอยหลังอีกก้าว “ฉันมีสิทธิ์ปฏิเสธไหม?”
“แน่นอน”
ฉู่เย่าพูดด้วยน้ำเสียงมั่นคง ไร้อารมณ์เจือปน “ถึงอย่างไรหอคอยดำก็ไม่ใช่องค์กรผิดกฎหมาย”
ไม่ใช่องค์กรผิดกฎหมาย แต่กลับกระตุ้นสัญญาณเตือนภัยระดับหนึ่งของหอคอยขาวอย่างผิดกฎหมาย
ไม่ใช่องค์กรผิดกฎหมาย แต่บุกรุกเข้าบ้านอย่างผิดกฎหมาย
ไม่ใช่องค์กรผิดกฎหมาย แต่เปิดโปงข้อมูลส่วนตัวอย่างผิดกฎหมาย
ตีความเส้นแบ่งทางกฎหมายได้ยืดหยุ่นดีจริง ๆ
เจี่ยนหยวนโกรธแต่ไม่กล้าพูดเสียงดัง จึงเอ่ยเบา ๆ ว่า “งั้นฉันปฏิเสธ หอคอยขาวยกเว้นค่าเล่าเรียนให้ฉัน แถมยังให้เงินช่วยเหลือ ฉันจะลืมบุญคุณไม่ได้”