ภายใต้คำเชื้อเชิญซ้ำแล้วซ้ำเล่าของโหยวจินน่า เจี่ยนหยวนก็ตอบตกลงไปงานเลี้ยงคืนวันเสาร์ในที่สุด
วันจันทร์หน้ามีคาบเรียนทฤษฎี เธอขอลาได้
เจี่ยนหยวนวางแผนจะย้ายวันที่ต้องไปหอคอยดำในวันเสาร์ไปเป็นวันจันทร์แทน
อย่างไรก็ดี
ห้ามทำให้แผนหาเงินของเธอล่าช้าเด็ดขาด!
เธอส่งข้อความหาฉู่เย่า แต่อีกฝ่ายไม่ได้ถามเหตุผล เพียงตอบกลับมาอย่างเย็นชาว่า【ได้】
แล้วก็ถึงวันนั้น
ค่ำวันเสาร์ เจี่ยนหยวนขึ้นยานเหาะที่ส่งมารับโดยเฉพาะ หลังจากอุปกรณ์สื่อสารแบบพกพาตรวจสอบสิทธิ์เข้าร่วมงานแล้ว เธอก็เดินเข้าห้องจัดเลี้ยงได้อย่างราบรื่น
ภายในห้องตกแต่งหรูหราเป็นอย่างยิ่ง
ห้องโถงใหญ่ทั้งห้องราวกับลอยอยู่กลางอากาศ พื้นใต้ฝ่าเท้าปกคลุมด้วยหมอกแสงสีฟ้าอ่อนที่ไหลวน ส่วนเหนือศีรษะเป็นภาพฉายเนบิวลาสุกสว่าง เคลื่อนไหวราวกับความฝัน
เสาตามแนวขอบประดับด้วยผลึกน้ำแข็งขัดจนโปร่งแสง และศิลาจันทร์ครามที่แกะสลักเป็นรูปปั้น แสงเย็นเยียบสาดออกมา อาบชายเสื้อของผู้คนทั่วงานจนเป็นประกาย
เจี่ยนหยวนเห็นแก้วก้านสูงทรงหรูหราใบหนึ่ง
เธอเคยเห็นในเครือข่ายดวงดาว ใบละสี่หมื่นเหรียญดาว
มีแต่คนสมองกลับเท่านั้นที่จะยอมจ่ายเงินขนาดนั้นเพื่อแก้วก้านสูงใบเดียว
แต่ในห้องจัดเลี้ยง แก้วเหล่านั้นถูกซ้อนกันเป็นหอคอย ดูราคาถูกเหมือนของขายส่งข้างถนน
เจี่ยนหยวนสูดหายใจ รู้สึกว่าคนรวยทุกคนควรขอบคุณเธอ
ถ้าเธอไม่ได้เกิดมาเป็นคนจน คนพวกนี้จะมีโอกาสกลายเป็นคนรวยได้อย่างไร?
ใครกันที่ขโมยชีวิตคุณหนูไฮโซของเธอไป
รีบเอาคืนมาให้เธอเดี๋ยวนี้เลย!
ขณะที่เธอกำลังใจลอย โหยวจินน่าก็เดินเยื้องย่างเข้ามาจากไม่ไกล พร้อมกลิ่นหอมฟุ้งทั่วกาย ก่อนยัดแก้วน้ำผลไม้สีส้มอ่อนใส่มือเธอ