อันอวิ๋นมีนิสัยแตกต่างจากอีไลอย่างสิ้นเชิง
เขาดูเป็นคนค่อนข้างเก็บตัว ไม่ค่อยเป็นฝ่ายชวนคุยก่อน แต่ก็สุภาพ ไม่ว่าเจี่ยนหยวนจะพูดอะไร เขาก็ตั้งใจตอบทุกครั้ง นัยน์ตาสีฟ้าเข้มใสสะอาดไร้มลทิน
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเขินง่ายมาก
แม้แค่สบตากับเจี่ยนหยวนนานขึ้นสองสามวินาทีระหว่างสนทนา เขาก็จะเบือนสายตาหนีอย่างประหม่า ดูขี้อายสุด ๆ
เจี่ยนหยวนเผลอลดเสียงลงตอนพูดกับเขา
“...งั้นทุกหน่วยก็มีโรงอาหารแยกกันเหรอ?”
“ใช่ครับ”
อันอวิ๋นตอบเสียงเบา “นิสัยของแต่ละเผ่าพันธุ์ไม่เหมือนกัน ตอนจัดหน่วยเราจึงพยายามแบ่งตามลักษณะเฉพาะของแต่ละเผ่าพันธุ์ให้มากที่สุด”
การจำแนกประเภทของเผ่าพันธุ์จิตอวตารในโลกนี้แทบไม่ต่างจากการจำแนกสัตว์บนดาวบลูสตาร์
ถ้าอย่างนั้น...ในหน่วยที่อีไลนำก็คงมีแต่พวกตระกูลแมวสินะ?
งั้นเข้าไปในหน่วยก็ไม่ต่างอะไรกับเข้าไปในคาเฟ่แมวเลยนี่นา?!
ดวงตาเจี่ยนหยวนเป็นประกายขณะถามต่อ “ในหน่วยของพวกคุณมีแต่แมวเหรอ?”
“...เอ่อ”
อันอวิ๋นชะงักไปเล็กน้อยกับคำถามที่ไม่คาดคิด ก่อนจะส่ายหน้าอย่างจริงใจ
“ไม่ใช่ครับ ในหน่วยไม่มีจิตอวตารรูปร่างแมวตัวอื่น แต่มีเสือดำ สิงโต แล้วก็เสืออะไรทำนองนั้น”
เจี่ยนหยวน: ...
ความฝันที่จะได้ลูบแมวฟรีด้วยงบหลวงพังทลายลงแล้ว
เมื่อสังเกตเห็นความผิดหวังชัดเจนระหว่างคิ้วและดวงตาของเธอ อันอวิ๋นก็เม้มริมฝีปาก แล้วพูดเสียงเบา
“ถ้า...ถ้าคุณชอบแมว ผมให้คุณลูบจิตอวตารของผมก็ได้นะครับ”