หลังจากเจี่ยนหยวนมอบยาให้แล้ว ในใจก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก ไม่ได้สนใจปฏิกิริยาของเซนทิเนลที่อยู่ด้านหลังอีก
ฐานที่พาพวกเธอมาถึงเป็นฐานกลางแจ้ง
เรียบง่ายจนแทบจะเรียกว่าทรุดโทรม
รั้วโลหะผสมแบบง่าย ๆ และหอคอยเฝ้าระวังที่ติดไฟส่องค้นหาถูกใช้ทำเครื่องหมายแนวเขตรอบนอก ผังทั้งหมดเป็นวงกลมซ้อนกัน โดยมีหอพลังงานตรงกลางเป็นจุดศูนย์กลาง
หอพลังงานประกอบขึ้นอย่างลวก ๆ จากท่อโลหะผสมสีเข้มขนาดใหญ่กับแผ่นเกราะหนาหนัก ท่อและสายต่าง ๆ พันเกี่ยวกันแน่น ไล่ขึ้นไปจนถึงส่วนยอดแหลม
นี่คือเหตุผลที่กองทัพที่สามกล้าจัดให้เหล่าไกด์พักอยู่ที่นี่
นายทหารที่เดินนำอยู่ชี้ไปยังหอพลังงานแล้วกล่าวว่า
“หอพลังงานในบริเวณนี้เก็บพลังงานไว้มหาศาล เมื่อสัตว์กลายพันธุ์บุกเข้ามา ก็จะเปิดม่านพลังงานขึ้น”
“ม่านพลังงานสามารถกั้นกลิ่นอายของเลือดเนื้อได้ สัตว์กลายพันธุ์จึงมองข้ามที่นี่ไป ต่อให้โจมตี อย่างน้อยก็ต้องมีสัตว์กลายพันธุ์หลายร้อยตัวโจมตีจุดเดียวพร้อมกัน ถึงจะพังได้”
“พูดได้ว่าที่ใดมีหอพลังงาน ที่นั่นก็เป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด”
จากนั้น
นายทหารก็กล่าวแนะนำประวัติอันรุ่งโรจน์ของกองทัพที่สามอย่างคร่าว ๆ
ไกด์กว่ายี่สิบคนฟังจนง่วงงุน
เจี่ยนหยวนเองก็อดหาวไม่ได้
หลังจากมีคนบ่นอย่างหมดความอดทน ในที่สุดนายทหารก็จบการบรรยาย แล้วให้เหล่าเซนทิเนลไปช่วยไกด์สร้างค่ายพัก
ยังคงแบ่งกลุ่มละ 5 คนเหมือนเดิม
เจี่ยนหยวนเดินไปยังมุมตะวันตกเฉียงเหนือของหอพลังงาน สายตายังคงจับจ้องหอคอยด้วยความอยากรู้อยากเห็น