“คุณซูน้อย——”
ทั้งสามคนได้ยินเสียงก็หันไปมองทางประตูพร้อมกัน
เห็นผู้อำนวยการหลัวกับหัวหน้าแผนกโฮ และยังมีแพทย์อีกสองคนที่ไม่คุ้นหน้า
แต่กลับไม่เห็นรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลอู๋ เพราะสองวันนี้รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลอู๋กำลังหัวหมุนกับเรื่องในครอบครัวจนแทบไม่มีเวลาหายใจ!
ฟูจิ่งเย่ฟ้องแม่ของอู๋ลี่ลี่ไปถึงผู้นำเขตทหารโดยตรง กล่าวหาว่าเธอพยายามทำลายการสมรสกับทหาร ยุยงให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคู่หมั้นร้าวฉาน ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเขามีคู่หมั้น แต่ยังไร้สมองขอให้เขาไปโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมลูกสาวของเธอ
พฤติกรรมเลวร้ายอย่างยิ่ง!
เรียกร้องให้ค่ายทหารลงโทษรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลอู๋อย่างหนัก!
เหตุผลของฟูจิ่งเย่เรียบง่ายและตรงไปตรงมา เขาคิดว่าเป็นเพราะรองผู้อำนวยการโรงพยาบาลอู๋อบรมภรรยาของตัวเองไม่ดี แถมยังปล่อยปละละเลย จึงทำให้ภรรยามีพฤติกรรมไร้เหตุผล เอาแต่ใจและวางอำนาจบาตรใหญ่
หลังจากยื่นข้อกล่าวหาหลายกระทง รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลอู๋ก็ถูกค่ายทหารสั่งพักงานในวันนั้นเลย
ส่วนแม่อู๋ถูกคนจากกลุ่มตรวจสอบของค่ายทหารพาตัวไปกักบริเวณ ผู้นำค่ายทหารสั่งให้เธอเขียนบันทึกการตรวจสอบตัวเองสองพันคำ ทั้งยังต้องถูกกักบริเวณสิบวันเพื่อเป็นการลงโทษ!
ส่วนอู๋ลี่ลี่ หลังตื่นขึ้นจากการถูกควบคุมด้วยพลังจิตก็สูญเสียความทรงจำ เธอจำเรื่องราวในอดีตของตัวเองไม่ได้เลย
แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เมื่อไม่มีความทรงจำในอดีต เธอก็จะไม่คอยคิดถึงฟูจิ่งเย่อีก
ยิ่งไปกว่านั้น พอแม่อู๋พ้นโทษกักบริเวณแล้ว รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลอู๋ก็จะถูกย้ายไปประจำโรงพยาบาลเขตทหารแห่งอื่น เมื่อเขาต้องย้าย อู๋ลี่ลี่กับแม่อู๋ก็ย่อมต้องตามไปด้วย ดังนั้นครอบครัวนี้คงอยู่ที่กองทัพ 109 ได้อีกไม่กี่วัน