แต่ซูเนี่ยนเวย์ไม่เห็นเธออยู่ในสายตาแม้แต่น้อย หมุนตัวเดินกลับเข้าไปในลานบ้านทันที
เพื่อนบ้านที่อยู่ในเหตุการณ์เห็นซูเนี่ยนเวย์เดินไปแล้ว ต่างก็เหลือบมองแม่ฉินด้วยสายตาดูแคลน ก่อนจะทยอยแยกย้ายกันไป
ไม่มีใครสักคนคิดว่าเธอไร้ความผิด
ครอบครัวนี้โลภไม่รู้จักพอเกินไปแล้ว!
ลูกชายก็ยังเป็นไอ้สารเลวที่ควบคุมตัวเองไม่ได้อีกต่างหาก
ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าตัวเองมีคู่หมั้นแล้ว ยังไปมั่วสุมกับลูกพี่ลูกน้องของซูเนี่ยนเวย์ นี่มันกินอยู่ในชามแล้วยังคิดถึงในหม้อชัด ๆ ไม่ใช่หรือไง!
เพราะฉะนั้นที่ฉินหวยเฉียนถูกจับจึงไม่ได้น่าเห็นใจเลยสักนิด!
“ซูเนี่ยนเวย์ คอยดูเถอะ!”
แม่ฉินยืนอยู่หน้าประตูอยู่นาน สายตาดุดันจ้องเข้าไปในลานบ้านของตระกูลซูไม่วางตา รายการสิ่งของในมือแทบถูกเธอบีบจนยับยู่ยี่
ซูเนี่ยนเวย์ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
คิดจะขู่ใครกัน?
อีกเจ็ดวัน เธอจะคอยดูว่าผัวเมียตระกูลฉินจะเอาอะไรมาใช้คืนเธอ!
ข้าวของในตระกูลฉินถูกเธอกวาดไปจนเกลี้ยง รวมถึงเงินสดกับของเก่าที่ฉินหวยเฉียนย้ายไปซ่อนไว้ที่เมืองหัว ตอนนี้ก็อยู่ในมิติของเธอทั้งหมด
เธอปิดทางหนีของพวกเขาไว้จนมิดชิด เว้นแต่ว่าผัวเมียตระกูลฉินจะเสกเงินขึ้นมาได้ ไม่อย่างนั้นก็—
รอให้เธอไปคิดบัญชีถึงที่ได้เลย!
ข้าวของพวกนั้นมีมูลค่าหลายหมื่นเชียวนะ ยังมีเงินสดอีกหนึ่งหมื่นหยวนด้วย ถ้าข้าวของในบ้านของพวกเขาไม่ได้ถูกเธอเก็บไป ผัวเมียตระกูลฉินอาจพอคืนได้สักส่วนหนึ่ง แต่ตอนนี้น่ะหรือ—