“สหายตำรวจครับ ผมขอพบหลานสาว ผมเป็นลุงแท้ ๆ ของเธอ จะทำร้ายเธอได้ยังไง ต้องเป็นเธอเข้าใจผิดแน่ ๆ”
“เงียบหน่อย! ถ้ายังส่งเสียงเอะอะอีก จะพาตัวกลับสถานีตำรวจเดี๋ยวนี้!”
คำพูดของตำรวจหนุ่มทำให้หัวใจเจียงเจี้ยนกั๋วกระตุกวูบ ความอวดดีพลันเหี่ยวแห้งลงทันที
เขามองตำรวจที่อยู่ตรงประตู ก่อนเอ่ยอย่างสุภาพว่า “สหายตำรวจ รบกวนช่วยบอกซูเนี่ยนเวย์หน่อยว่าผมขอพบเธอ”
ไม่คิดเลยว่ายัยตัวแสบคนนั้นจะดวงแข็งขนาดนี้ คนตั้งมากมายยังฆ่าเธอไม่ตาย
เจียงเจี้ยนกั๋วทั้งโกรธทั้งแค้น
เป็ดที่กำลังจะได้มาอยู่ในมือกลับบินหนีไปเสียอย่างนั้น คิดแล้วก็อดเจ็บใจไม่ได้
เขาวางแผนมานานหลายปี ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายจะพลาดท่าให้เด็กสาวตัวเล็ก ๆ คนเดียว!
ยิ่งคิดเจียงเจี้ยนกั๋วก็ยิ่งไม่ยอมรับ ทั้งที่ขอแค่ผ่านวันนี้ไปได้ ทรัพย์สมบัติมหาศาลของตระกูลซูก็จะตกเป็นของตระกูลเจียงแล้ว แต่ตอนนี้ไม่เพียงไม่ได้ของของตระกูลซู ทั้งครอบครัวยังถูกพาตัวเข้าสถานีตำรวจพร้อมหน้ากันอีก
พอเข้าไปในสถานีตำรวจแล้ว เรื่องนี้ก็แทบจะถูกตัดสินชี้ขาด
นั่นหมายความว่าทั้งครอบครัวจะต้องถูกพิพากษาจำคุก แล้วถูกส่งไปใช้แรงงานปรับปรุงตนเองที่ไร่แรงงานอันยากจนและห่างไกล ซึ่งเมื่อไปแล้ว อาจต้องอยู่ที่นั่นนานหลายสิบปี
คิดถึงตรงนี้ เขาก็เริ่มนั่งไม่ติด
จึงรีบร้องขอตำรวจอีกครั้ง “สหายตำรวจครับ ผมขอพบหลานสาว......”
ยังพูดไม่ทันจบ ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่หน้าประตูห้องผู้ป่วยอย่างกะทันหัน