เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซูเนี่ยนเวย์ก็รีบวางของในมือลงแล้วเดินออกไป
เมื่อเห็นว่าคนที่อยู่หน้าประตูเป็นผู้หญิงสองคน หนึ่งในนั้นคือคนที่เธอกับฟูจิ่งเย่เคยเห็นตอนมาดูบ้านเมื่อบ่ายวาน เธอจึงก้าวยาว ๆ ออกจากลานบ้าน
ตอนนี้ในบ้านกำลังจัดวางโซฟาอยู่ ไม่สะดวกจะเชิญพวกเธอเข้ามา
ของอย่างอื่นก็ยังไม่ได้จัดเก็บ แถมตอนนี้ในบ้านยังไม่มีแม้แต่น้ำร้อนสักหยด เชิญเข้ามาก็ได้แต่นั่งเฉย ๆ เธอจึงตัดสินใจไม่เชิญพวกเธอเข้าบ้าน
พอเห็นซูเนี่ยนเวย์เดินออกมา เหวินซูหรงก็ชะงักไปด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะจับมือซูเนี่ยนเวย์อย่างเป็นมิตรแล้วแนะนำตัว
“น้องจ๊ะ ฉันชื่อเหวินซูหรง สามีฉันเป็นรองผู้บังคับการกรมของกองเสือดาว ชื่อหลิวเฟิง ฉันได้ยินว่าพวกเธอซื้อเฟอร์นิเจอร์มา เตรียมย้ายมาอยู่บ้านครอบครัวทหาร เลยแวะมาดูว่ามีอะไรให้ช่วยไหม”
พูดจบ เธอก็แนะนำภรรยาทหารอีกคนให้ซูเนี่ยนเวย์รู้จัก
“คนนี้คือภรรยาของผู้บังคับกองพันกองที่สอง หวังคางหนิง ชื่อถังชิวจวี้ เรียกพี่สะใภ้ถังนะ”
“สวัสดีค่ะพี่สะใภ้ทั้งสอง ฉันชื่อซูเนี่ยนเวย์ค่ะ”
ซูเนี่ยนเวย์ยิ้มบาง ๆ ให้พวกเธอ พร้อมแนะนำตัวเอง
“ในบ้านกำลังจัดวางเฟอร์นิเจอร์อยู่ เลยรกไปหมด ขอไม่เชิญพี่สะใภ้ทั้งสองเข้าไปนั่งก่อนนะคะ รอจัดบ้านเสร็จแล้ว ฉันจะเชิญพวกพี่มาเยี่ยมบ้านค่ะ”
เธอพูดอย่างเปิดเผยและสง่างาม ปล่อยให้เหวินซูหรงกับถังชิวจวี้มองเธอไม่วางตา
โดยเฉพาะเหวินซูหรง เธอเพิ่งกลับจากบ้านเดิม พอกลับมาถึงหมู่บ้านพักครอบครัวทหารก็ได้ยินข่าวว่าฟูจิ่งเย่แต่งงานแล้ว เมื่อได้ยินว่าคู่หมั้นของผู้บังคับกองพันฟูมาถึงค่ายทหาร เธอก็ไม่สนใจจัดบ้านตัวเองอีกเลย