ซูเนี่ยนเวย์ครุ่นคิดก่อนตอบว่า “ไม่กลับ วันนี้มีธุระค่อนข้างเยอะ เดี๋ยวคุยเรื่องความร่วมมือเสร็จแล้วยังต้องเลี้ยงข้าวอีกฝ่ายด้วย เที่ยงนี้กินข้างนอกไปเลย ไม่ต้องรอฉัน”
กลับมาหลายวันนี้ เธอยุ่งอยู่กับเรื่องโรงงานมาตลอด ไม่มีเวลาออกไปเดินเล่นซื้อของเลย วันนี้พอดีมีเวลาว่าง เธอจึงอยากไปร้านค้าหวยเฉียวเพื่อซื้อของสะสมไว้สักหน่อย
อย่างไรเสีย อีกครึ่งเดือนเธอก็เตรียมตัวจะเดินทางไปตะวันออกเฉียงเหนือแล้ว
ก่อนออกเดินทาง ยังไงก็ต้องสะสมของใช้ในยุคนี้ไว้บ้าง ไม่อย่างนั้นต่อไปเวลาหยิบของจากมิติออกมา ก็ไม่มีข้ออ้างปกปิดเลย แบบนั้นคงตกเป็นฝ่ายตั้งรับเกินไป
ลุงหวังได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า
จากนั้นเขากำชับอวี๋สี่กับอวี๋ห้าว่า “ออกไปข้างนอก พวกเจ้าสองคนต้องปกป้องคุณหนูใหญ่ให้ดี”
“ครับ”
อวี๋สี่กับอวี๋ห้าพยักหน้า
แล้วทั้งสองก็หิ้วสัมภาระ เดินตามซูเนี่ยนเวย์ออกจากบ้านไปพร้อมกัน
ไม่นาน รถเซอร์โรสีแดงก็แล่นออกจากคฤหาสน์ มุ่งหน้าสู่โรงแรมนานาชาติใจกลางเมืองอย่างรวดเร็ว
เซอร์โรในยุคห้าสิบ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถก็มาถึงโรงแรม
ซูเนี่ยนเวย์ขึ้นไปยังชั้นห้า เดินเข้าไปในห้องส่วนตัว แล้วนั่งลงที่นั่งประธาน
ห้องส่วนตัวนี้จองไว้ล่วงหน้าแล้ว
แขกต่างชาติที่จะพบในวันนี้เป็นชาวประเทศเอฟ นัดหมายกับอีกฝ่ายไว้ตั้งแต่ก่อนซูเนี่ยนเวย์คนเดิมจะเกิดเรื่อง
ชาวประเทศเอฟให้ความสำคัญกับมารยาทมาก ในเรื่องธุรกิจ พวกเขาชอบนัดหมายล่วงหน้า
อีกอย่าง ชาวประเทศเอฟมีแนวคิดเรื่องเวลาไม่ค่อยดีนัก