“ดีจัง คุณซูน้อยอยู่บ้านด้วย”
พูดพลาง ซงเป่ยโม่ก็เดินเข้ามาในบ้านด้วยท่าทีร้อนรน “รีบไปกับฉันหน่อย เกิดเรื่องแล้ว ท่านตงถูกวางยาจนหมดสติ ผู้นำสูงสุดผู้เฒ่าให้ฉันมาเชิญคุณ”
เขารีบร้อน สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล พอเข้ามาในบ้านก็มีเวลาแค่ทักทายท่านผู้เฒ่าฟู่กับคนอื่น ๆ ก่อนจะเดินตรงไปหาซูเนี่ยนเวย์
เมื่อได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของซูเนี่ยนเวย์ก็จางหายไปทันที
“เกิดอะไรขึ้น? คุณน้าตงถูกวางยาตอนไหน?”
ระหว่างถาม เธอก็รีบส่งสายตาให้ฟูจิ่งเย่ กลับไปหยิบกล่องเวชภัณฑ์ในห้อง
ฟูจิ่งเย่เองก็ไม่กล้ารอช้า เพราะนี่เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชีวิตคน
เขารีบหันหลังขึ้นไปชั้นบนทันที
ระหว่างที่ฟูจิ่งเย่กลับไปหยิบกล่องเวชภัณฑ์ ซงเป่ยโม่ก็เล่าเรื่องที่ต่งเยาถูกวางยาจนหมดสติให้ฟัง
ซูเนี่ยนเวย์ขมวดคิ้วเล็กน้อย
คุณน้าตงถูกคนชนตอนที่ไปซื้อของที่ห้างเพื่อนไมตรี จากนั้นก็เริ่มเวียนหัวและรู้สึกไม่สบาย พอกลับขึ้นรถก็หมดสติไปทันที
ถ้าอย่างนั้น อีกฝ่ายคงเจาะจงมาหาคุณน้าตง
เมื่อวานคนตระกูลกัวเพิ่งถูกจับไปทั้งบ้าน วันนี้คุณน้าตงก็เกิดเรื่องขึ้น
พูดตามตรง จะให้ซูเนี่ยนเวย์ไม่สงสัยคนตระกูลกัวก็คงยาก
อย่างไรเสีย คนตระกูลกัวยังมีอีกส่วนหนึ่งที่ไม่ได้ถูกจับ หากคิดจะแก้แค้น การลงมือกับต่งเยาและเซี่ยเฉินอี้ก็เป็นทางที่มีโอกาสสำเร็จมากที่สุด
เหตุผลนั้นง่ายมาก
เพราะรอบตัวผู้นำสูงสุดผู้เฒ่ามีดาบนอกกับเลขานุการคอยติดตามอยู่เสมอ โอกาสที่จะลงมือกับท่านจึงแทบเป็นศูนย์