ซูเนี่ยนเวย์กลอกตามองเขา ก่อนเงยหน้าขึ้นมอง “ถ้าฉันบอกว่าไม่ได้ เธอจะยอมนอนหลับดี ๆ หรือเปล่าล่ะ”
“ไม่ยอม อีกอย่าง ฉันก็นอนไม่หลับด้วย!”
คืนนี้ฟูจิ่งเย่ซื่อตรงเป็นพิเศษ แถมยังติดเธอแจ—ติดหนึบเลย!
เขาจุมพิตเส้นผมนุ่มสลวยของซูเนี่ยนเวย์ ก่อนวางคางลงบนศีรษะของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวล
“ภรรยา ดูสิ ฉันสารภาพกับเธอหมดแล้ว พูดไปพูดมา จริง ๆ แล้วเรารู้จักกันมาสองชาติแล้ว ไม่นับว่าแต่งงานกันสายฟ้าแลบ อย่างน้อยเราก็มีพื้นฐานความรู้สึกต่อกันอยู่บ้าง”
“อีกอย่าง เรารู้ไส้รู้พุงกันดี เป็นคนที่คุ้นเคยและเข้าใจกันมากที่สุด”
“ดูสิ เราสองคนเหมาะสมกันขนาดไหน!”
“จริงไหมล่ะ”
ซูเนี่ยนเวย์คิดในใจว่า เขาพูดคำหวานไปหมดแล้ว ฉันจะพูดอะไรได้อีกล่ะ
อีกอย่าง ตอนนี้ทั้งสองคนมีทะเบียนสมรสอยู่ในมือ เป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย จะให้เขาอดอยากกินแต่ผัก ไม่ยอมให้แตะเนื้ออยู่ตลอดไปก็คงไม่ได้หรอกมั้ง
ถ้าปล่อยให้เขาอดอยู่นานเกินไป วันไหนเกิดทนไม่ไหวขึ้นมา...
ถึงตอนนั้น คนที่เสียเปรียบก็ไม่ใช่เธอหรอกหรือ!