กล้องวงจรปิดไม่มีจริง ๆ แต่ซางซูมี 8257
ภาพหลี่ต้าไห่ใส่ยาให้ซางซู และภาพทั้งสามคนวางแผนกันอยู่หน้าห้อง ถูก 8257 บันทึกไว้ทั้งหมด
ซางซูหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแตะอยู่สองสามครั้ง แล้วเปิดคลิปให้ตำรวจดู
เมื่อได้ยินเสียงตัวเองดังออกมาจากโทรศัพท์ หลี่ต้าไห่ก็รู้ว่าตัวเองจบเห่แล้ว
เขาตรวจดูชัด ๆ แล้วแท้ ๆ ทำไมถึงมีกล้องวงจรปิดได้ล่ะ?
ทั้งสี่คนถูกพาตัวไปสถานีตำรวจ กุ้ยเยว่หลานกับพ่อลูกตระกูลหลี่ถูกควบคุมตัว ส่วนซางซูให้ปากคำเสร็จก็กลับได้
ก่อนออกจากสถานีตำรวจ ซางซูไปพบกุ้ยเยว่หลานเป็นครั้งสุดท้าย
เมื่อเห็นเธอ แววตาของกุ้ยเยว่หลานก็เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
ซางซูเอ่ยก่อนว่า “เมื่อกี้ที่ฉันให้เธอพูด ก็เพราะอยากให้เธอเลือกว่าจะอยู่ข้างฉันหรือพวกเขา เธอเลือกพวกเขา ต่อไปฉันจะไม่เป็นลูกสาวของเธออีก”
ดวงตาของกุ้ยเยว่หลานเอ่อคลอด้วยน้ำตา “ไม่ต้องการแม่แล้วเหรอ?”
“เธอต่างหากที่ไม่ต้องการฉันก่อน”
พูดจบ ซางซูก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมา เสียงร้องไห้โฮของกุ้ยเยว่หลานถูกทิ้งห่างไว้เบื้องหลัง
เมื่อเดินออกจากประตูสถานีตำรวจและมาถึงถนนที่ไร้ผู้คน น้ำตาของซางซูก็ไหลลงมา
เธอไม่ได้ส่งเสียงร้องไห้ เดินไปพลางเช็ดน้ำตาไปพลาง
แต่น้ำตามีมากเกินไป เช็ดอย่างไรก็ไม่หมด
8257 อยากปลอบเธอ แต่ไม่รู้จะปลอบคนอย่างไร จึงได้แต่เงียบมาตลอด
ซางซูเดินเข้าไปในร้านสะดวกซื้อที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง แล้วซื้อเหล้ามาหนึ่งขวด
กลับถึงบ้าน เธอไม่เปิดไฟ นั่งขดตัวอยู่บนพื้นพิงโซฟา ก่อนเปิดขวดแล้วยกขึ้นดื่มหนึ่งอึก
เธอดื่มเหล้าไม่เป็น ทั้งยังไม่ชอบดื่ม แต่ตอนนี้เธอเสียใจมาก จึงอยากดื่มสักหน่อย