หยางเสวี่ย... เธอมาที่นี่ทำไม?
เซิ่งเซี่ยไม่มีท่าทีจะเชิญเธอเข้ามา เพียงเอ่ยเสียงเรียบว่า
“สหาย มาหาฉันมีธุระอะไรหรือ?”
หยางเสวี่ยยิ้มอย่างไร้เดียงสา “พี่เซิ่งเซี่ย ได้ยินว่าวันนี้พวกพี่จัดงานขึ้นบ้านใหม่ ฉันไม่มีอะไรดี ๆ มาให้ เลยเอาผักที่ปลูกเองมาให้สักหน่อยค่ะ”
พูดพลางยกตะกร้าในมือขึ้น เผยให้เห็นแตงกวาสดกรอบที่อยู่ข้างใน
สองวันนี้เธอคิดทบทวนอยู่หลายตลบ และสงสัยเป็นอย่างยิ่งว่าภรรยาของฟู่ชางเย่จะเกิดใหม่กลับมาเหมือนเธอหรือเปล่า
แต่เธอก็คิดได้แล้วว่า ต่อให้เซิ่งเซี่ยเกิดใหม่ ตอนนี้ก็เป็นช่วงเวลาที่เธอตายไปแล้วในชาติที่แล้ว
คนที่เกิดใหม่ก็ยังเป็นแค่สาวน้อยอายุไม่ถึง 20 ปี
จะเอาอะไรมาสู้เธอ?
ไม่มีใครมาขวางเส้นทางสู่ความร่ำรวยของเธอได้!
แต่แผนที่วางไว้ก่อนหน้านี้ต้องเปลี่ยนเสียแล้ว
ก่อนหน้านี้เธอตั้งใจจะทำให้ผู้กองฟู่คุ้นหน้า แล้วตีสนิทเป็นเพื่อนซี้ เป็นสหายร่วมอุดมการณ์ที่ดีที่สุด
แต่เธอพบว่าหนทางนี้ใช้ไม่ได้เลย!
ฟู่ชางเย่เป็นคนเถื่อนที่ไม่รู้จักเห็นอกเห็นใจใคร ไม่รู้จักทะนุถนอมหญิงสาวสักนิด
แสร้งทำตัวน่าสงสารเรียกความเห็นใจอะไรพวกนั้นใช้ไม่ได้ทั้งนั้น
เธอจึงต้องถอยมาทุ่มเทกับเซิ่งเซี่ยแทน
ผูกมิตรกับเซิ่งเซี่ยให้กลายเป็นพี่น้องกันเสียก่อน แล้วค่อยหาทางมาบ้านเธอบ่อย ๆ!
พอเป็นเพื่อนสนิทของเซิ่งเซี่ยแล้ว การเข้าใกล้ฟู่ชางเย่ก็สะดวกขึ้น
คิดได้ดังนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของหยางเสวี่ยก็ยิ่งดูไร้เดียงสาและจริงใจ “พี่เซิ่งเซี่ย แตงกวาพวกนี้ฉันเพิ่งเก็บจากแปลง สดใหม่มากเลยค่ะ เอากลับไปทำกับข้าวเพิ่มสักอย่างนะคะ”