จางหย่งจวินก้าวขายาว ๆ ตามไปทันที
จากนั้นก็เห็นหยางเสวี่ยดึงผ้าคลุมศีรษะขึ้นเล็กน้อย แล้วลอบมองไปรอบ ๆ
ทันทีที่เธอหันมามอง จางหย่งจวินก็หมอบราบลงกับพื้นอย่างเงียบเชียบ หลบซ่อนตัวได้อย่างคล่องแคล่ว เผยให้เห็นทักษะทางการทหารอันยอดเยี่ยม
เป็นอย่างที่คิด หยางเสวี่ยแค่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ แต่ก็ไม่เห็นอะไรเลย
จากนั้นจางหย่งจวินก็เห็นเธอย่อตัวลง เริ่มใช้มือขุดดินข้างต้นกล้า
เดิมทีเขาคิดจะรอดูว่าเธอจะทำอะไรกันแน่
แต่พอเห็นถึงตรงนี้ เขาก็ทนไม่ไหว!
ต้นไม้ทุกต้นและหญ้าทุกกอในทะเลทรายล้วนมีค่าอย่างยิ่ง
ให้ตายเถอะ ยังกล้ามาแอบขุดต้นไม้ที่นี่อีก!
จางหย่งจวินลุกขึ้น เดินฉับ ๆ เข้าไปหา
“คุณทำอะไรน่ะ?!”
พอได้ยินเสียง หยางเสวี่ยก็สะดุ้งตัวสั่น
เธอหันกลับมาด้วยความตกใจ
พอเห็นจางหย่งจวินก็ถึงกับอึ้ง
เดี๋ยวนะ ผู้ชายคนนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่?
หยางเสวี่ยเม้มริมฝีปากล่างเบา ๆ รีบกลบดินตรงรากต้นไม้ให้เรียบร้อย ก่อนลุกขึ้นยกข้ออ้างที่เตรียมไว้แล้วออกมา สีหน้าไร้เดียงสา
“คุณเป็นคนของหน่วยจัดสวนใช่ไหมคะ? ทำไมจู่ ๆ ถึงพูดเสียงดังล่ะคะ ทำเอาฉันตกใจหมดเลย ฉันมาเรียนรู้น่ะค่ะ”
“เผากระดาษเงินกระดาษทองหลอกผีหรือไง คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ!”
เห็นจางหย่งจวินไม่ยอมเชื่ออะไรเลย หยางเสวี่ยก็ยกข้ออ้างขึ้นมาอีกสองข้อ ก่อนกลับไปยังแปลงทดลองของตัวเองอย่างเปิดเผย แล้วนั่งยอง ๆ ลงเริ่มทำงาน
จางหย่งจวินขมวดคิ้วแน่น
เขามองบริเวณที่เธอขุด
ไม่มีอะไรผิดปกติ
แต่เรื่องนี้ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่!
เซิ่งเซี่ยเป็นคนดูแลแปลงทดลอง พอเธอมาถึง จางหย่งจวินก็รีบบอกเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง