เธอมาหาถึงบ้านได้ยังไง?
เซิ่งเซี่ยรู้สึกว่านางเอกคนนี้น่ารำคาญอยู่บ้าง จึงถามตรง ๆ ว่า
“มีธุระอะไรเหรอ?”
เสียงยังไม่ทันขาด หยางเสวี่ยก็ยิ้มพลางก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว “พี่สะใภ้เซิ่งเซี่ย ได้ยินว่าพี่อยากไปปลูกต้นไม้ที่ทะเลทรายโกบีเหรอคะ?”
ใบหน้าของเธอมีรอยยิ้มสดใสไร้เดียงสา แต่ในใจกลับรู้สึกไม่สบายใจนัก
การปลูกต้นไม้เป็นความถนัดของเธอ ทั้งยังเป็นความสามารถที่เธอภาคภูมิใจที่สุด พอได้ยินว่าเซิ่งเซี่ยก็จะมาปลูกต้นไม้ หัวใจเธอก็วูบลงทันที
เธอกำลังเตรียมตัวชิงรางวัล “บุคคลดีเด่นด้านเทคนิคการปรับปรุงพื้นที่ทะเลทราย” และตั้งใจจะยึดพื้นที่ทำเลทองสำหรับปลูกต้นไม้แห่งนั้น ซึ่งชาติก่อนเธอเคยได้มา ช่วงนี้จึงทุ่มเทให้กับงานในหน้าที่ของตัวเองมาตลอด
วันนี้จู่ ๆ ก็ได้ยินข่าวว่าเซิ่งเซี่ยจะมาปลูกต้นไม้ ไม่รู้ทำไมเธอถึงตื่นตระหนกขึ้นมาทันที
ทุกครั้งที่เจอเซิ่งเซี่ย เธอมักรู้สึกหงุดหงิดราวกับมีบางอย่างไม่เป็นไปตามควบคุม
คนที่ชาติก่อนไม่เคยมาติดตามสามีในกองทัพเลย ทั้งยังปรากฏแค่ในวงสนทนาของทุกคนคนนี้...
การปรากฏตัวของเธอจะทำให้แผนการของตัวเองปั่นป่วนไปหมด
ยิ่งนึกถึงเรื่องภัยกระต่าย หยางเสวี่ยก็แทบควบคุมสีหน้าไว้ไม่อยู่
เธอเดินเข้าไปตามประตูที่เปิดอยู่แล้วเอ่ยถามต่อ “พี่สะใภ้เซิ่งเซี่ย พี่จะไปปลูกพืชจริง ๆ เหรอคะ?”
เซิ่งเซี่ยมองอีกฝ่ายอย่างสงบนิ่ง
“ใช่ ฉันจะไปปลูกต้นไม้”
ไม่ใช่แค่ปลูกเท่านั้น เธอยังจะทำให้ทะเลทรายเขียวขจีจนกลายเป็นโอเอซิสด้วย
พอพูดถึงเรื่องนี้ ดวงตาของเซิ่งเซี่ยก็เป็นประกายขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
เมื่อมองดวงตาสุกใสกระจ่างคู่นั้น ความรู้สึกอึดอัดที่ควบคุมไม่ได้ซึ่งผุดขึ้นมาในใจหยางเสวี่ยก็กลับมาอีกครั้ง